The Game of Life and Love Part 5

Salamat sa mga nag comment at naka appreciate!

Eto na po ang Part 5.

Salamat din sa nag pre-emp ng takbo ng story. Napa isip mo ako ng bagong twist sa story na ito. :)

-GBOI-



CHAPTER 5: ANG NAKARAAN.. (Ang Pinagmulan ng lahat)


“Bakit Miguel, anung nagawa ko sa’yo para pagtaksilan mo ako ng ganito?!” si Myra.

“Myra, alam ko kahit anung gawin ko ay hindi mo ako mapapatawad. Pero nangyari na ito. Wala na tayong magagawa at nakiki usap ako na sana tanggapin na lang natin ang sitwasyon.” Si Miguel

Halos durugin ang dibdid ni Myra sa sinabi ni Miguel sa kanya. Ang taong minahal nya ay inalayan ng buong buhay niya ay sya rin palang magpapa luha at magpapasakit sa kanya.

“Hindi ganun kadali yun, Miguel. Buong buhay ko, ikaw lang ang minahal at pinag silbihan ko. Pero ito lang pala ang mapapala ko sa lahat ng iyon…” si Myra habang hilam ang mukha ng luha ng pinahalong pighati at galit. Nilapitan ni Miguel si Myra, hinawakan nya ang mukha nito at pinahid ang mga luha.

“Tatandaan mo, Myra. Mahal kita at hindi ko tatakbuhan ang responsibilidad ko sa’yo at sa anak natin.” Si Miguel.

“Lalaki syang isa ring Cuevas. Dadalhin nya ang apilyedo ko at hindi sya lalaking bastardo. Susuportahan ko sya sa lahat ng pangangailangan nya.” Si Miguel ulit na ngayon ay hinilam na rin ng mga luha mula sa kanyang mga mata.

“Miguel, ito lamang ang hihilingin ko sa’yo.. saktan mo na ako ng paulit ulit wag lang ang magiging anak natin.” Si Myra bakas ang poot at galit sa mga mata nito. Tumayo si Myra at naglakad palayo kay Miguel. Iyon na ang huling pagkikita mila ni Myra mula ng magpaalam si Miguel dito para umuwi ng Amerika at mag pakasal kay Elvira. Maituturing na bunga ng isang pagmamahalan sa di tamang panahon ang dinadala ni Myra. Ngunit gaya ng sabi nila..

“Ang pag ibig pag dumapo sa puso nino man, hahamakin ang lahat ito’y masunod lamang”

Hinatid na lamang ng tanaw ni Miguel ang babaeng minsan ay bumuo sa kanyang pagkatao. Ngunit dahil na rin sa kagustuhan ng kanyang mga magulang ay kailangan nyang iwan ang mag-ina para pakasalan si Elvira, ang babaeng nais ng mga magula nya para sa kanya. Puno ng kalungkutan na nilisan ni Miguel ang bansa patungong Amerika upang ipag patuloy ang abugasya at ang pagpapa kasal kay Elvira. Mula noon ay wala na syang naging balita tungkol sa kanyang mag ina na iniwan nya dahil sa kaduwagan at pagiging sunud sunura sa kanyang mga magulang.

“Ano na ang plano mo ngayon, Myra.” Ang ina nito. “iwan ko muna si Benjo sa inyo, Nay. Susubuka ko ang swerte ko sa Israel, para mabigyan ko din sya ng magandang kinabukasan” si Myra.

Makalipas ang isang taon ay nilisan ni Myra ang Pilipinas para mag trabaho sa Israel bilang isang domestic helper. Pitong taon ang inilagi nya sa Israel para mabigyan ng magandang kinabukasan ang nag iisang anak. Bumalik sya sa Pilipinas upang maalagaan ang anak sa kanyang paglaki at dahil na rin sa matanda na ang kanyang nanay para maalagaan ang kanyang anak. Mula sa munting ipon ay nag simula sya ng isang tindihan na syang ibinuhay sa kanyang anak at nag simula na rin syang manahi ng mga punda at bed sheet para na rin makatulong sa pang araw-araw na gastusan.

Isang araw habang naglalaro si Benjo ay may isang kotse na tumigil sa tapat ng kanilang bahay. 8 taong gulang na si Benjo noon. Isang lalaki ang lumabas mula sa magarang sasakyan. Hindi alam ni Benjo na ang taong ito ang magbabago ng pananaw nya sa buhay.

“Hijo, kilala mo ba si Myra Suarez?” tanong ng lalaki. “Ay, opo. Sandali lamang po at tatawagin ko ang Mama ko.” Sagot ng batang Benjo.

Hindi maipaliwanag ni Miguel ang mararamdaman ng mapagtantu nya na ang batang kaharap at kausap ay ang matagal na nyang hinahanap na anak. Lumabas mula sa bahay nila si Myra kasama si Benjo. Laking gulat nya ng makita kung sino ang dumating at naghahanap sa kanya.

“Myra..” si Miguel “Anung ginagawa mo dito at paano mo kami nahanap?” matigas na sabi ni Myra. “Sya ba ang.. ang anak natin, Myra?’ tanong ni Miguel. Niyakap ni Myra si Benjo palapit sa kanya.

“Bakit ka pa nag balik? Masaya na kami at tahimik ang buhay Miguel. Wag mo ba na kaming guluhin pa.” si Myra.

“Myra, hindi ako pumunta dito para mang gulo.. andito ako para makita kayo.. lalo na ang anak ko..” si Miguel.
“Miguel, paki usap. Wag mo na kaming guluhin. Alam ko na pumayag ako na dalhin nya ang apelyedo mo pero hindi kasama ang muli mong pagpapakita sa amin.” Si Myra.

“Myra, wag kang maka sarili. Wag mong ipag damot sa anak natin ang karapatan na makilala nya ako. Na mabigyan ko sya ng magandang kinabukasan.” Si Miguel. “Hindi naming kailangan ang pera mo. Lalo na ang presensya mo sa buhay namin, Miguel.” Si Myra na lumuluha na.

“Mama, sya po ang Papa ko?” si Benjo. “Oo anak, ako ang Papa mo.” Si Miguel habang papalapit kay Benjo.

“Umalis ka! Wag kang lalapit sa akin!” sigaw ni Benjo. “Anak… di ka ba masaya na nandito na si Papa?” si Miguel na puno ng pagka gulat. “Ayoko sa’yo! Pina iiyak mo ang Mama ko! Alis na!” si Benjo.

“Umalis ka muna, Miguel. Nagugulo na isip ng bata. Nakiki usap ako.” Hikbing sabi ni Myra. “Sige, pero babalik ako para kay Benjo. Hindi ko sya balak ilayo sa’yo. Ang nais ko lang ay makilala nya ako bilang ama at makilala ko sya bilang anak natin.” Si Miguel.

Tumalikod si Miguel na puno ng kalungkutan ang dibdib. Di nya inaasahan na ganun ang magiging trato ng anak sa kanya. Hindi nya sisisihin si Myra dahil alam nya na hindi ituturo nito sa kanilang anak na kamuhian sya. Habang lulan ng kanyang sasakyan ay walang ibang sinisisi si Miguel kundi ang kanyang sarili. Kung naging matapang lamang sya na ipaglaban ang kanyang mag-ina ay di sana’y magkasama na sila bilang isang masayang pamilya.

Di pa rin tumitigil si Benjo sa pag iyak sa kandungan ng kanyang Ina. Sa murang edad na 8 taon ay naramdaman na nya kung paano masaktan at magalit sa taong naging sanhi din ng kalungkutan ng kanyang mahal na ina.

“Anak, tahan na. wag ka ng umiyak. Hindi ka ibibigay ni Mama sa Papa mo.” Si Myra. “Ma.. bakit ganon? Bakit ganon si Papa? Bakit ngayon lang sya nagpakita?” si Benjo habang tuloy pa rin sa pag iyak.

“Kasi anak, marami syang ginawa. Kaya ngayon lang sya nakapag pakita sa atin.” Si Myra na pilit tinatago sa anak ang kanyang mga luha. “Ayoko sa kanya.. ayoko na syang maging Papa.” Si Benjo.

“Anak, masama yan. Sya pa rin ang Papa mo. Kahit anung pa ang pagkukulang nya sa atin.” Si Myra. Niyakap ni Benjo ang kanyang ina, pumikit sya at di namalayan na tuluyan ng naka tulog ang batang Benjo.


“Miguel.. kamusta ang lakad mo?” salubong ni Elvira. “Nakita ko na sila Elvira… malaki na ang anak k okay Myra.” Si Miguel habang nag sasalin ng scotch sa baso. “Eh di mabuti. Anung sabi ni Myra? Pumayag ba sya sa gusto mo?” si Elvira. “Ayaw ng anak ko sa akin.. Elvira. Galit sya sa akin..” si Miguel na naluluha.

“Palipasin mo muna siguro, Miguel. Hindi madali sa bata ang pagdating mo sa buhay nila. It’s been 8 years..” si Elvira. “Gusto kong iparamdam sa kanya nag pagmamahal ko, Elvira. Ngayon na nasunod ko na ang lahat ng gusto ng mga magulang ko at ngayong wala na sila.” Si Miguel. “Darling, kung anu ang magpapa saya sa’yo. Susuportahan kita.” Si Elvira sabay yakap sa asawa.

Halos araw araw na binibisita ni Miguel si Benjo at Myra. Kung anu-anong pasalubong ang dinadala nya para sa anak ngunit ni minsan ay di niya ito naka usap. Sinubukang kausapin ni Myra si Benjo ngunit matigas ang loob ni Benjo. Ngunit hindi sumuko si Miguel sa pagsuyo sa anak hanggang sa pagka graduate ni Benjo ng grade 6 ay si Miguel ang nag sabit ng melya ditto bilang Valedictorian. Mula noon ay naging malapit na kahit papano ang mag ama. Ngunit naputol ang ugnayan nila ng tumungtong ng High School si Benjo.

Tinustusan ni Miguel ang pag aaral ni Benjo nung High School, pero kahit anino ng Ama ay hindi na nakita ni Benjo. Hanggang sa makatapos ng High School ay walang Ama na nakita si Benjo sa kanyang graduation. Doon muling limamig ang pakikitungo nya sa Ama, hanggang sa mag college sya ay doon nya napag pasyahan na kahit kailan ay di nya mapapatawad ang ama sa lahat ng pagkukulang nit sa kanila.


“Welcome home, hijo.” Si Elvira. “Thanks, Mom. Where’s Dad?” si TJ. “Nasa office anak, darating na rin maya-maya.” Si Elvira.

“Mom, are you sure you want me to stay here for my college? I mean, I can stay in Bacolod.” Si TJ. “Of course hijo, we want you to stay with us and settle here.” Si Elvira. “Okay. If that’s what you want.” Naka ngiting sagot ni TJ.

Simula noon ay dito na namalagi si TJ at nag enroll sa XIAM University sa kursong Fine Arts. Freshman year pa lamang ni TJ ay kinakitaan na sya ng pagiging isang leader. After maging Freshmen Representative sa Student Council ay naging Presidente naman sya ng kanilang College Organization kung saan lalo pang nagpakitang gilas ang isang Theodore Joseph Cuevas.


“Ang mga tatawagin ko ay ang mga nakapasok para maging trainees ng Men’s Volleyball team.” Ang coach.

“Alfred Go, Emil Soriano, Henry Dela Peña at Benjamin Cuevas”

Tuwang tuwa si Benjo ng maka pasok sya bilang trainee. Matagal na nyang pangarap makapag laro sa varsity ng University nila. Isama pa ditto ang maaring maging discount nya pag naging official player na sya. Malaking tulong ito sa kanyang Mama.

Masayang umuwi si Benjo dala ang magandang balitra para sa kanyang Mama. Tuwang tuwa naman si Myra sa pagkaka tanggap ng anak sa volleyball team. Alam nya na ito ang magpapasay sa anak lalo at maganda na rin tio upang makalimutan nito ang sama ng loob sa kanyang ama. Ngunit mali si Myra sa pag aakala nya. Isa ito sa mga paraan ni Benjo upang maka ganti sa ama sa lahat ng ginawa nito sa kanilang mag ina.




ITUTLOY..

The Game of Life and Love part 4

CHAPTER 4: CUEVAS vs. CUEVAS (Ang unang paghaharap)



Mabilis na lumipas ang panahon. Patapos na ang huling semester ng taon. Gaya ng dati, hindi nawala si TJ sa Dean’s List. 1.55 ang GWA nya ng buong semester. Buti na lang at nagawan nya ng paraan ang ibang minor subjects. Tapos na ang semester pero hindi pwedeng mag bakasyon si TJ. May mas importante pa syang aasikasuhin.

“I know, Bella.. but I cant come with you guys to Palawan. I have important thing to do” si TJ habang kausap ang pinsan sa cellphone.

“Don’t worry, babawi ako sa inyo. Promise!” si TJ ulit. Matapos ang pakikipag usap sa pinsan ay hinarap ulit ni TJ ang pag aayos ng gamit nya. Babalik sya sa school para sa isang importanteng bagay. Ilang buwan din bago nya nakumbinse ang sarili na kailangan nyang gawin ito. Kung di sya pumayag eh malamang wala na sya sa Dean’s List. At eto na ang araw na gagawin nya ito. Pagka labas nya sa kanyang kwarto ay nasalubong nya ang kanyang Daddy.

“Good morning, hijo. So, this is the day you’re waiting.. Ready ka na ba?” ang Daddy nya.

“Good morning, Dad. Yeah, ready na ako. Alam kong kakayanin ko ito.” Si TJ. Tumango na lamang ang kanyang Dad at tinapik sya sa balikat. Isang ngiti naman ang iginanti ni TJ. Isang buntong hininga ang kanyang pinakawalan bago tuluyang lumabas ng bahay si TJ. Suot ang isang pares ng Oakley shades, Nike dry-fit shirt at jogging pants, Mizuno rubber shoes at bitbit ang kanyang White Gola duffle bag ay muli nyang pinatakbo ang kanyang Black Nissan Extrail. Habang nasa byahe ay kung anu-ano ang tumatakbo sa isip nya.

Habang binabagtas ang kahabaan ng EDSA ay tumunog ang cellphone nya.

“Hello..” sagot nya. Hindi na nya nakuhang tignan kung sino ang tumatawag dahil naka tuon ang atensyon nya sa pagmamaneho.

“Goodluck ah. I know you can do it. I’ll be in school after lunch.” Si Ian na nasa kabilang linya. Sa hindi maipaliwanag na kadahilanan ay napangiti si TJ sa sinabi ni Ian.

“Thanks.. see you later.” Si TJ. Binaba ni TJ ang telepono at muling ibinalik ang atensyon sa pag mamaneho. Makalipas ang isang oras ay nakarating na si TJ sa school, tamang tama dahil isang oras pa bago sya magsimula. Kailangan na muna nyang kalmahin ang sarili dahil kanina pa sya kinakabahan. Alam nya na isa sya sa mga taong maituturing na matapang at walang kinatatakutan lalo na pag alam nya na kaya nya ang isang bagay. Pero ngayon, ibang iba sya.. halos habulin nya ang kanyang hininga sa sobrang kaba. Bago sya bumaba sa kanyang sasakyan ay tinignan nya muna ang sarili sa salamin. Konting ayos ng buhok at tuluyan na syang bumaba sa sasakyan.

“Kaya mo ito, TJ. Alam kong kaya mo ito” usal nya sa kanyang sarili. Binagtas nya ang kahabaan ng daan patungo sa lugar kung saan sila magkikita. Unti unti ay nawawala ang kanyang kaba at sumilay ang ngiti mula sa kanyang mga mapupulang labi. Nang makarating sya sa lugar ay naghanap sya kung saan sya maaring umupo at mag antay. Wala ng atrasan ito. Mukhang masisimula na ang pagbabago ng buhay nya… Mula sa pagiging Organization President at Dean’s Lister maari na rin nyang isama sa resume nya ang pagiging.. Volleyball player…



“Sayang talaga nung Summer League.. pero meron pa namang next year.” Si Mikee habang naglalakad papuntang gym.

“Okay na yun, bawi na lang tayo.” Si Benjo. Inakbayan nya si Mikee habang magkasabay sila sa paglalakad. 2 linggo lang ang pahinga nila matapos ang Summer League at training na ulet para sa panibaging season ng Grand Prix. Mahabang training para sa kanila, dahil apat sa mga beterano nila ang grumaduate na at ilan lamang ang masasabing mabiyayaan ng talento sa paglalaro ng volleyball. Narating nila Mikee at Benjo ang gym at tuluyan silang dumiretso sa locker room para makapagpalit ng damit pang practice.

“Dude, musta na nga pala si Tita sa Israel? 3 months na rin syang nandun ah” si Mikee habang nag sasapatos.

“Okay naman daw sya doon. Di naman sya nahihirapan kasi ung dating amo nya rin ang ami nya ngayon.” Si Benjo na inaayos ang kanyang bag. Tumango na lang si Mikee dahil nararamdaman nya na miss na miss ni Benjo ang nanay nito at minabuti na lamang nya na hindi na lang ituloy ang topic dahil ayaw nyang mawalan ng gana si Benjo mag practice. Sabay silang lumabas sa locker room patungo sa court ng mapansin ni Mikee si TJ na naka upo sa isang bench.

“Dude, tignan mo yun, di ba estudyante yan dito?” si Mikee. Tinignan ni Benjo ang tinutukoy ni Mikee.

“Ah, oo. Sya ata ung Head ng Org sa College of Fine Arts.” Si Benjo. “Anung ginagawa nya dito? Eh sabado ngayon eh.” Si Mikee ulit.

“Di ko alam.. hayaan mo na. di naman bawal tumambay dito sa gym at sa school.” Si Benjo. Kibit balikat na lang si Mikee at tinuon na lamang nya ang atensyon sa pag wa warm up. Ganun din ang ginawa ni Benjo, nagsimula na rin syang mag warm up at doon nya napansin na wala na si TJ sa bench kung saan ito naka upo. Din a lamang nya ito pinansin dahil di naman sila magka kilala personally. Nag datingan na rin ang iba pang team mates nila Mikee at Benjo. Maya maya pa ay bumaba na ang coaching staff mula sa office nila kasama ang apat na sinasabing bagong team mates nila. Doon napansin ni Mikee at Benjo si TJ. Kung kanina naka jogging pants ito ngayon naka Nike Dri-Fit pedal pusher na ito. Bagay na bagay sa suot nitong Mizuno Wave Spike na sapatos.

“Okay, Team. These are our trainees. I want you to help them for their training dahil sila na ang mga papalit sa mga nawala this year.” Ang Coach nila.

Isa isang pinakilala sa kanila ang mga bagong teammates nila. 2 mula sa kanilang University at 2 mula sa scouting na ginawa ng coaching staff from different High Schools. Matapos maipakilala ang mga bagong players ay nagsimula na ang training. Sinimulan ng stretching at warm up. Ilang ikot sa volleyball court, talon dito. Talon doon. Dig passes at series ng spikes at blockings ang ginawa nila. Bago para kay Tj ang lahat at halos mawalan sya ng hininga sa lahat ng ginawa nila. Makalipas ang halos 3 oras na training ay nagkaroon ng 15 mins. Water break ang buong team. Habang umiinom si TJ sa drinking fountain ay napansin nya na may papalapit sa kanya. Binilisan nya ang pag inom dahil wala sya sa mood makipag kwentuhan kahit kanino sa team.

“Okay ka lang ba? Mukhang hingal kabayo ka na agad ah.” si Mikee. Hindi na sana papansinin ni TJ ang sinabi nito kung hindi lamang niya nagustuhan ang tawa nitong nang aasar.

“Well, obviously hindi ko ginagawa ito everyday. And besides this is my 1st day of training.. it is require for me to have the same stamina that you guys have on my 1st day?” sagot ni TJ.

“Whoa! Teka lang. am just asking. Wala naman akong ibig sabihin dun eh.” Si Mikee. “Oo nga naman, dude. Saka concern lang kami sa’yo. Kasi parang di mo na kaya kanina eh.” Si Benjo.

“My name is TJ not dude. And for the record, kaya ko pa. I don’t need you words of encouragements whatsoever.” Sabay talikod ni TJ.

“Ayos ah, mukhang may attitude ang isang yun ah.” si Mikee habang umiinom sa drinking fountain.

“Well, tignan natin kung hanggang saan sya.” Si Benjo. Pagkatapos ng water break ay muling bumalik ang buong team sa practice.

Makalipas ang 2 oras pa ay natapos na rin ang practice. Halos sabay sabay nag puntahan sa locker at shower room ang mga players. Naiwan sandali si TJ para tumulong sa pagliligpit ng mga bola at iba pang ginamit sa practice. Habang nagliligpit ay napansin nya na nakatayo si Benjo sa banding kanan nya habang nakatitig sa kanya. Di nya ito pinansin at tuloy lamang sya sa pag aayos ng mga bola. Pag tapos nya ay tuluyan na syang dumiretso sa locker room para mag palit ng damit. Habang nag aayos ng gamit ay napansin nyang may mga ilan pang pumapasok sa locker room para magbihis. Matapos makapag punas ng katawan at makapag palit ng tshirt, short at flip flops ay dumiretsong lumabas sa locker room si TJ.

Di pa nakaka layo si TJ ay may tumwag sa kanya. “Wait lang. May naiwan ka.” Sigaw ng lalaki. Nilingon nya kung sino ang tumawag sa kanya.

“Sa’yo ata ito. Nakita ko kasi na nalaglag nung tumayo sa kanina” si Benjo pala ang tumawag sa kanya. Inabot nya ang hawak nitong shades. Napansin ni TJ na ito pala ang shades na kanina nya pa hinahanap sa loob ng bag nya.

“Yeah, sa akin nga ito. Thanks!” si TJ.

“Okay ka naman pala pag ngumingiti eh, akala ko suplado ka talaga.” Ngiting saad ni Benjo.

“Well, I don’t usually smile. Lalo na pag ako lang mag isa. Di naman normal yun di ba? Sagot ni TJ.

“Oh, ayan ka na naman. Masungit ka na naman.” Si Benjo.

“Sorry, pagod lang ako kaya ganito ako.” Si TJ. Doon napansin ni TJ na wala pa lang suot na pang itaas si Benjo. Kitang kita ni TJ ang kakisigan nito. Maganda ang shoulders nya, maging ang kanyang biceps at abs ay na developed na rin dahil siguro sa araw araw na practice nila.

“Okay ka lang ba? Natutula ka na kasi dyan eh.” Si Benjo. Doon napansin ni TJ na may katagalan nap ala syang naka titig sa katawan ng kausap. Bigla nyang binawi ang tingin at sinuot ang shades.

“Sige, una na ako. Salamt ulit.” Si TJ. “Sure, see you around the campus.” Si Benjo.

Hindi na sumagot pa si TJ sa huling sinabi ni Benjo. Pakiramdam ni TJ ay pulang pula ang kanyang mukha dahil sa pagkakatitig nya kay Benjo.

Habang si Benjo naman ay na ngingiti sa reaksyon ni TJ. “Tignan ko lang kung umepekto sa akin ang pagiging masungit mo.” Usal nya sa sarili.

Narating na ni TJ ang parking lot ng mag ring ang kanyang cellphone. “Hello..” sagot ni TJ.

“Hey, sorry kung di na ako naka punta sa school. May tinapos lang dito sa bahay. Merienda tayo, may treat. Maka bawi man lang sa’yo.” Si Ian na nasa kabilang linya.

“Anu ka ba, its okay. Walang problema sa akin yun. Pauwi na rin naman ako. Kakatapos lang naming mag practice at saka I need to take a shower first.” Si TJ.

“Ganun ba, sige. Text me when you get home then I’ll fetch after an hour.” Si Ian.
“Ikaw ang bahala. Sabi ko naman sa’yo di na kailangan eh.” Si TJ. Ilang sandali pa silang nag usap at napag kasunduan nila na susunduin ni Ian si TJ sa bahay for a dinner. Pinaandar nya ang kanyang sasakyan at tuluyan ng umalis pauwi sa kanilang bahay.

Palabas ng campus sila Mikee at Benjo kasabay ang ilang team mates nila. “Tol, napansin mo ba ung isa sa mga bagong recruit natin. Suplado.” Si Mikee.

“Ahahahah! Hanggang ngayon pa ba ay di ka pa rin nakaka move on sa pag susungit nya kanina?’ si Benjo.

“Hindi naman sa ganun, wala akong paki alam sa ugali nya as long as maganda ipapakita nya sa mga practice at laro natin.” Si Mikee ulit.

“Mukhang okay naman sya, konting training pa at magiging magaling na rin sya.” Si Benjo.

Nagkibit balikat na na lang si Mikee sa sinabi ni Benjo. Bago tuluyang sumakay ng sasakyan pauwi ay napagkasunduan nila Benjo at Mikee an mag food trip. Streetfoods ang lagi nilang pinag ti tripan. Fishballs, kwek-kwek at isaw ang kinain nila. Ganito lagi sila simula pa ng magka kilala silang dalawa. Sa simpleng pagkain ng mga streetfoods ay doon nila lalong nakikilala ang isa’t isa. Kung anu-ano ang napag ku kwentuhan nila. Maging ang kanilang personal na buhay ay napag uusapan na nila. Matapos kumain ay naghiwalay na sila pauwi sa kani kanilang mga bahay.

Nang makarating si Benjo ay inabutan nya muli ang kanyang Tyahin sa bahay. Naglilinis ito sa harap ng kanilang bahay at ng makita sya nito ay sinabing may nakahain na merienda sa lamesa para sa kanya.
“Salamat po, pero busog pa po ako. Nagka ayaan kasi kaming kumain kanina.” Si Benjo.

Tumango na lamang ang kanyang tiyahin at tuluyan na syang pumasok sa loob ng bahay diretso sa kanyang kwarto. Ilamng minutong pahinga habang nakikinig ng kanta mula sa kanyang MP3 player. Di namalayan ni Benjo na nakatulog na sya marahil sa pagod na rin dahil sa practice.


“Bihis na bihis ka ata, saan at sino ang ka date mo?’ ang daddy ni TJ. “Ian wil fetch for a dinner. Nag invite sya and since wala naman akong gagawin, sasama ako.” Si TJ. “And who is this Ian that we’re talking about?” ang daddy nya. Sasagot sana si TJ ng biglang sumagot ang kanyang Mommy.
“Ian is a handsome devil, god like creature na nahuhumaling sa anak mo, Darling.” Ang Mommy nya.

“Mom.. please. He’s not into me.” Si TJ.

“Oh really? Then why he invited you for a dinner?” ang Mommy nya.

“I don’t know.. maybe he’s just being nice to me.” Si TJ. Nagkatinginan ang mag asawang Cuevas sa sinabi ng anak.

“Please.. hindi sya nanliligaw sa akin or whatsoever.” Si TJ. Muli ay ngumiti ng may kahulugan nag mag asawa sa sinabi ng anak.

Hindi na lamang pinansin ni TJ ang pang aasar ng kanyang mga magulang. Sanay na sya sa mga ito, lalo na’t may mga lalaking lagi nyang nakaka sama. Ito pa ang minahal nya sa mga ito, tanggap nila kung ano ang sexual preference nya. Lalo na ang kanyang Daddy na kahit kailan ay hindi sya naka tikim ng pagka suklam at pagka dismaya sa kanya.

“So, kailan ko naman makikilala ang lalaking ito at ng makilatis ng maayos.” Ang Daddy nya.

“Dad.. again, kaibigan ko lang sya. Hanggang doon lang yun.” Si TJ. Nagkatawanan ang mag asawa sa sinabi ng kanilang anak. Madaling mapikon si TJ pag personal na buhay na nya ang pinag uusapan.

“Hay naku, TJ. It’s time to move on and be happy.” Ang Mommy nya.

Hindi na sumagot si Tj at itinuon na lamang nya ang atensyon sa pag aayos ng kanyang buhok sa harap ng full boody mirror malapit sa living room nila. Ilang minuto pa ay may nag door bell at pinag buksan naman ito ng katulong nila.

Iniluwa ng malaki nilang pintuan ang isang gwapong Adonis na naka mint green na polo shirt at puting pantalon. Bagay na bagay ang suot nya sa makisig na katawan ni Ian. Nagka tinginan ang mag asawang Cuevas. Tumayo sila upang batiin ang bisita.

“Dad, this is Ian. Vice President ng organization namin.” Si TJ.

“Good evening, Atty. Cuevas.” Si Ian.

“Good evening din, hijo. Just call me Tito Migs.” Ang Daddy ni TJ.

“Sige po, Tito Migs. Good eveing po, Tita Juliet.” Bati ni Ian sa mommy ni TJ.

“Good evening din, hijo.” Bati ng Mommy ni TJ.

“Ipagpapa alam ko lang po sana si TJ na mag dinner sa labas kung okay lang po inyo.” Magalang na sabi ni Ian.

“Walang problema hijo, basta iuuwi mo sa amin si TJ naming ng buo.” Pabirong sagot ng Daddy ni TJ.

“Dad naman. Syempre buo akong uuwi dito.” Sagot ni TJ.

“Don’t worry po, Tito. Tita. Ibabalik ko po sya ng buong buo.” Sabay kindat na sabi ni Ian. Nagkatawanan naman ang parents ni TJ at si Ian, samantalang si TJ ay punong puno ng pagtataka. Sa pina uusapan ng mga ito.

“Oh sya, lumakad na kayo at baka gabihin pa kayong dalawa. Diretso lang ang pagmamaneho, Ian. Walang biglang liko.” Pahabol na biro ng Daddy ni TJ.

“I can’t promise, sir. But I’ll try.” Pabirong sagot ni Ian. Muli ay nagkatawanan silang tatlo pero this time ay nakuha na ni TJ ang usapan nila.

“Si daddy at mommy talaga, kung anu-ano ang iniisip. Nakakhiya kay Ian.” Si TJ.

Muli ay nagkatawan silang apat. Ilang saglit pa ay tuluyan ng umalis sila TJ at Ian. Hinatid naman sila ng mga magulang ni TJ hanggang sa gate ng kanilang bahay.

Sa isang fancy restaurant sa Eastwood dinala ni Ian si TJ. Hindi first time ni TJ doon dahil isa ito sa paborito nyang restaurant.

“Nice place huh,. How did you know this place.” Si TJ.

“I asked JV about the last time you guys went here. Kung saan kayo kumain. And he told me na favorite mo daw dito.’ Si Ian.

Napangiti na lamang si Tj sa sinabi ni Ian. Makalipas ang ilang minuto ay naka order na sila at habang inaantay ang order nila ay nag enjoy naman sila sa music at glasses of wine habang nagku kwentuhan. It was a great night for the two of them. Masaya silang kumain at uminom. Pasado alas dose ng hating gabi ng matapos sila.



ITUTULOY..

Kung Kaya Mo ng Sabihing Mahal Mo Ako 8 and 9

Chapter 8

The kiss sent shivers down his spine. It made his knees even weaker. Good grief he wasn't standing. Isinisigaw ng isip niya na lumayo siya sa lalaking ito ngunit iba ang sinasabi ng kanyang katawan, ng kanyang puso. Ano ba ang mayroon ang lalaking ito at nagkakaganoon siya?

Umangat ang kamay niya para itulak ito ngunit hinuli lamang ni Pancho ang kamay niya.

"L-let me go" pagkaraan ng ilang sandali ay sabi niya ng pansamantalang bitiwan nito ang kanyang labi.

"You're free to go anytime,sweet. The question is do you want to?"

Noon niya naunawaan na binitiwan na nito ang kanyang kamay. Naka-alalay na lamang ng bahagya sa kanyang baba ang mga daliri nito. Anumang oras ay maari siyang umatras at tumayo upang makahakbang palayo rito, ngunit naroroon pa rin siya at parang naka-glue na sa pagkakaupo.

Inipon niya ang kanyang willpower para lamang manghina ulit ng bumaba ang mga labi nito sa mga labi niya upang siilin siya ng banayad na banayad na halik.

To put it simply - It was perfect.

Naalala tuloy niyang bigla ang mga reyalisasyon na nadiskubre niya noong gabi ng pagdiriwang para sa kanilang engagement ni Katrina.

Hindi siya makapaniwalang nagawa niyang makipaghalikan ng ganoon kapusok. Ganoon karubdob sa isang lalaki ng parang wala ng bukas.

Natuklasan niya na ang atraksiyon na nadarama niya para sa lalaking ito ay mas matindi pa sa sikat ng haring-araw. Nakakalula ang intensidad ng emosyong nakapaloob sa ginawa niyang pagka-alala sa halik na iyon.

Ikalawa ay ang kakaibang pakiramdam na ginising nito sa kanya na hindi pa rin niya magawang pangalanan hanggang ngayon. It was as if he wanted not just a kiss from him but the whole person as well. And everytime he tried to name the feeling, every effort was futile. Mas nahuhulog lang siya sa mas malalim na pag-iisip.

To put it simply. He's confused.


Hindi ganoon ang unang plano ni Panchito. Ngunit nauunawaan niyang ang kanyang mga naunang hakbang ay hindi na maaaring patagalin pa. Hindi na siya maaaring magpatumpik-tumpik pa at kailangan na niyang kumilos ng mabilis at umaksiyon sa kasalukuyang sitwasyon ngayon. Kailangan na niyang makapaglagay ng pagaalinlangan at pagdududa sa isip ni Gboi para sa gagawin nitong pagpapakasal kay Katrina.

Wala lang siyang ideya na bago ang gabi ng kanilang "sagupaan" na dalawa ay mag-eenjoy siya sa gagawin nang higit pa sa inaasahan niya. Gboi's lips were the sweetest he had ever tasted. Aminado na siya roon bagaman at may pagtataka pa rin ay tanggap na niya iyon. Siya ang uri ng taong madaling makatanggap ng mga pagbabago sa paligid at isa na roon ang instant na pagkahumaling niya sa labi ni Gboi. Gaano man iyon ka-wirdo at kasagwang pakinggan.

Marahil ay maswerte na rin siya at nagkataong ganoon ang naging epekto nila sa isa't-isa. Kung Katrina kasi ay hindi siya uubra sa taray ng babae. Masyado itong mapagmataas. Ni hindi siya makalapit ng hindi ito nakabulyaw. Swerte at silahis pala si Gboi.

Napakalakas ng tensiyon sa pagitan nilang dalawa. It was a kind of tension that no one could deny. It was sexual. It was physical. Nagtataka man kung paanong nangyari iyon ay ipinagkibit-balikat na lamang niya iyon. Tutal naman, it was not dirty or lewd. It was very natural.

Ngunit kailangan pa rin niyang mag-ingat. Hindi pa siya nakakapag-establish ng matinding emosyon dito para sa kanya. Kumbaga sa hagdanan, marami pa siyang aakyating baitang. Halik pa lamang ang sa kanila. Samantalang ang kina Katrina at Gboi ay isa ng opisyal na kasunduan.

He'll make sure this was going to be pleasurable for Gboi. Iyon ang isang bagay na malinaw na malinaw na maari niyang ibigay dito. At least. Para sa isang collateral damage.

Hinaplos niya ang pisngi nito. Bakas sa mga mata nito ang pag-asam. Parang batang humihiling. Hindi maiwas na mapangiti siya sa nakita habang hinahaplos ang makinis na pisngi nito.

"Alam mo bang kapag nakatingin ka sa akin ng ganyan sa akin ay gusto na lang kitang halikan ng halikan."

Nagkaroon ng pagdududa sa mga mata nito at alam ni Pancho na dapat niya iyong pawiin kaagad. Muli niya itong siniil ng halik. Nagtatanong tuloy siya kung paano nangyayari iyon.

Bakit ito nagpapahalik sa kanya ng basta na lang? Bakit naman gustong-gusto niyang halikan ito? Bakit naman hindi ito tumututol? Bakit parang nag-eenjoy na siya ng husto sa paghalik-halik dito? Hindi ba nito mahal kahit kaunti man lang si Katrina? Normal lamang ba ang lahat ng iyon? Kung ganoon ay bakit pa ito pumayag na magpakasal sa babae kung talagang mas malakas ang atraksiyon nito sa kapwa lalaki? Ahh!!! Nalilito na talaga siya.

Gusto niyang malaman ang lahat. Sa kabila ng kaalamang nagugustuhan na niya ang mga nangyayari ay mali pa rin iyon kung tutuusin. Hindi siya dapat na naaapektuhan sa halik ng kapwa lalaki.

"Magiging masaya ka ba sa kanya?"


Mga salitang nagpagising kay Gboi mula sa tila mahabang pagkakahimbing sa nakaka-hipnotismong halik ni Pancho. Kumalas siya rito at umatras bago tumayo at tuluyang humakbang palayo rito.

"God!" Sigaw ng isip niya. Ano bang nangyayari at nakita lamang niya ito ay ganoon na kaagad ang eksena sa kanilang dalawa? Nanatili lang siya sa pagkakatalikod dito. Naninigas pa rin ang kabahagi ng kanyang katawan sa pagitan ng kanyang mga hita. Nababaliw na nga siguro talaga siya.

Huminga siya ng malalim at pilit na ikinalma ang sarili at katawan. Narinig niya ang mahinang pagtawa nito sa kanyang likuran at ang pag-ingit ng upuan.

"Ipinatawag mo raw ako?"

Narinig niya ang mahinang pagtuktok nito sa lamesa niya.

Iniayos niyang muli ang pakiramdam bago ipinasyang humarap dito. Bahala na si Batman. Unit-unti siyang bumalik sa pagkaka-upo.

"Hindi ko alam na ikaw pala ang chief mechanic ng kumpanya." gusto niyang palakpakan ang sarili at nakisama ang kanyang boses habang nagsasalita. Nanginginig pa rin kasi ang kanyang kalamnan.

"Ako ang in-charge sa mga service vehicles natin. Under siyempre, ng supervision ng kapatid mo." matter-of-factly na turan nito.

Naalala naniya na dalawa nga pala ang departamento na hawak ni Elric. Ito nga rin pala ang naka-assign sa man-power at deployment ng kanilang mga agents sa probinsya at karatig-lugar.

"Hindi mo ba talaga alam o, paraan mo lang ito upang makita akong muli?" panunudyo nito sa kanya.

Napatanga siya rito at bahagyang namula sa sinabi nito. He replied indignantly. "Oh boy! Kasing-taas ng mga building dito sa Makati ang tiwala mo sa sarili, no?"

He twitched his lips in a facsimile of a smile. "Masyado kang defensive Gboi. Samantalang gustong-gusto mo naman na nadirito ako. Eh, kung hinahalikan kaya ulit kita riyan?"

"You have no scruples, Vergara!"

"So I've been told. Don't you want to find out just how decadent I am?"

Bahagya siyang napatanga rito. Hindi pa rin siya nasasanay sa lalaking ito. Naiilang pa rin siya sa pagsagot nito sa ingles. Mukhang napakahusay nito. Ipinasya niyang isatinig ang nasa isip.

"Mukhang magaling ka sa English. Anong kurso ang natapos mo?"

He heard him chuckled. Tiningnan niya ang mga ngipin nito. Pantay-pantay lahat iyon at parang sa commercial model ng toothpaste.

Hinawakan nito ang baba at sa pakunwaring pag-iisip ay pumorma ito. Tumiim ang mga mata nito na nakatitig sa kanya na bahagya niyang ikinailang.

"Mas magaling pa ako sa mas maraming bagay. Iyon lang ba ang gusto mong malaman? Sabihin mo lang at marami pa akong interesanteng kayang ipakita at gawin sa iyo." nanunukso ang tinig nito.

He suddenly felt hot all over again. Napa-iling na lamang siya.

"That didn't answer my question." He replied.

"It's irrelevant."

"It is not!"

"It is."

Naunawaan niyang kinukulit lamang siya nito sa pagkakataong iyon. Hay! Kung bakit ba naman ayaw tumigil sa pagrigidon ang puso niya. At kung bakit ayaw nitong tumigil sa ginaggawa nitong iyon. Kaya naman niyang harapin ng maayos ito, only if he'd stop being so charming, annoying and dangerously handsome all at the same time.

Napabuntong-hininga siya at ipinasya na sabihin na lang ang dahilan kung bakit niya ito ipinatawag para matapos na ang paghihirap ng kalooban niya. Torture na iyon na maliwanag.

"Anyway, ipinatawag kita dahil makikisuyo sana ako na sunduin mo ang mga ipina-kuha kong sasakyan sa States. Ayoko ng bumili ng bago at wala na akong panahon." pag-iiba niya ng usapan.

Nakataas ang kilay na umayos ito ng upo sa pasasalamat ng kalooban niya.

"Darating ang mga iyon bukas ng alas-dies. I've already asked my secretary for the authorization ng sundo na makarating hanggang sa tarmac. Nakontak ko na rin si Mr. Tan at sinabing iko-coordinate na lang daw niya kayo bukas sa mga tauhan niya. Here are the papers na kailangan with regard sa Customs, if ever, magkaroon ng questioning." business-like na ang tinig niya.

Iniabot niya ang papeles dito ngunit imbes na ang mga papel ang abutin nito ay ang mismong kamay niya ang hinawakan nito.

Napatitig siyang muli rito. His resolve was weakening moment by moment ng dahil sa lalaking ito. Parang may ilang-libong boltahe ng kuryente na dumaloy sa pagkakahugpong na iyon ng kanilang mga kamay sa kanyang katawan.

"Bakit mo ba ito ginagawa?" nanghihinang tanong niya. Wala na suko na siya.

Pancho just stared at him. Muli nitong inilapit ang mukha sa kanya. Napapraning na siya sa intimacy na ipinaparanas nito sa kanya. Di bale sana kung babae siya. Ang haba na siguro ng buhok niya. Naiinis na ibinaling niya ang mukha palayo rito para lamang pigilan iyon ng mga palad nito.

"Naniniwala lang ako na kapag gusto mo ang isang tao ay dapat na ipaglaban mo ito. Sa kaso nating dalawa, alam ko na alam mo na mayroong "tayo". bakit parang hirap kang tanggapin iyon at nilalabanan mo? Hindi ka ba napapagod sa kaka-iwas sa akin?"

Napaawang na lamang ang mga labi niya. Somehow, this man always managed to make him at a loss for words...


Itutuloy...


Chapter 9

Gboi was restless. Kanina pa siya nakatitig sa kisame ng kanyang silid habang nakahiga sa kanyang kama. Pabaling-baling din siya kaliwa't-kanan. Isa lang ang dahilan ng lahat ng iyon. Si Pancho.

Mabuti na lang at kumatok ang kanyang sekretarya sa kanyang opisina upang sana ay may papirmahan. Bahagya pa itong nagtaka na naka-lock ang pinot. Marahil ay kagagawan iyon ni Pancho.

Naguguluhan siya sa mga huling sinabi nito sa kanya. Ano kaya ang ibig nitong sabihin? Was he professing something deep? Inalala niya ang mga sinabi nito.
"Naniniwala lang ako na kapag gusto mo ang isang tao ay dapat na ipaglaban mo ito. Sa kaso nating dalawa, alam ko na alam mo na mayroong "tayo". bakit parang hirap kang tanggapin iyon at nilalabanan mo? Hindi ka ba napapagod sa kakaiwas sa akin?"

Noon lang siya nakarinig ng mga ganoong salita patungkol sa kanya. Ipaglalaban daw siya nito. Ano siya, girl? Umasim ang mukha niya sa naisip. Maganda lang pakinggan pero hindi malapit sa katotohanan. Ano bang malay niya kung sugo pala ito ni Elric? Ngunit walang alam si Elric sa tunay niyang pagkatao.

"Damn." Usal niya sa kawalan.

Tumayo siya at tinungo ang bar counter sa kanyang silid. Doon naka-display ang lahat ng mamahaling alak na binibili niya. Ipinalagay niya iyon doon upang maiwasan niya ang malimit na pagpapang-abot nila ng madrasta at ni Elric.

Kinuha niya ang bote ng brandy at nagsalin sa baso. Dinereto niya ang lagok niyon. Gumuhit ang matapang na alak sa kanyang lalamunan. Bahagya siyang nakaramdam ng ginhawa sa kalamnan. Nagsalin siya ng isa pa at inisang lagok ulit iyon.

Tumunog ang cellphone niya sa sidetable ng kama niya. Inignora niya iyon at muling nagsalin sa baso. Tumigil ang aparato sa pag-ring. Lalagukin na niya sana ang pangatlong shot na iyon ng muling tumunog ang cellphone niya.

Nayayamot na nilapitan niya ang cp at tiningnan kung sino ang maaring tumatawag sa kanya. It was an international number. Ipinasya niyang huwag sagutin iyon at patayin ng tuluyan ang aparato.

Parang nang-iinis naman na tumunog ang kanilang landline. Mabalis niya iyong nilapitan at padaskol na sinagot.

"Who's this?" he asked brusquely.

"Hello to you too." came the familiar voice.

Heto at tumatawag ngayon sa kanya ang kanina lang ay naiisip niya.

"Huwag kang magkamaling ibaba ito Gboi kung ayaw mong sa susunod na tawag ko ay sabihin ko sa makakasagot ang tungkol sa atin."

He sighed in resignation. He decided to indulge the man a little bit.

"What do you want?"

"I just want to hear your voice, that's all."

Kinilig siya pero di siya nagpahalata.

"Well now that you've heard it. Bye!"

Akmang iaalis na niya tainga ang telepono ng muli tong nagsalita.

Not so fase sweetie. I'm still talking to you."

There was a warning in his voice but he ignored it. Mas nadama niya ng husto ang endearment na ginamit nito sa kanya. Odd. But he like it. Napapangiti na siya.

"You can not scare me Pancho. No one would belive you." nang-aasar na tugon niya.

"I knew you'd say that. Kaya nga naghanda ako eh. What is I tell you na naka-record tayo kanina." sabi nito at may ipinarinig na sa kanya. Gboi turned pale pagkarinig ng mga palitan nila ng salita kanina pati na ang kanilans mga eskandalosong ungol.

"I'd share this to everyone kapag d mo ako kinausap ngayon." banta pa nito sa kanya.

Shocked na shocked siya sa ginawa nito. Ni-record niya ang conversation nila. Malinaw ang usapan at ang palitan nila ng mga impit na ungol.

"Still there, sweet?"

Umahon ang galit sa kanyang dibdib. Kung nasa harap na niya ito malamang ay nasapak na niya ito. Parang nakikinita na niyang ngiting-ngiti ito sa habang hawak ang telepono. Ang talipandas! Nangigigil na nagsalita siya.

"Oh, now your resorting to blackmail!" nag-igtingan ang mga ugat niya sa galit.

"Nope my sweet. Wala namang makaka-alam nito kundi tayo lang eh. Iyan eh kung susunod ka sa gusto kong ipagawa sa iyo." naaaliw na wika nito sa kanya.

Nagpupuyos siyang nagpalakad-lakad sa loob ng silid habang hawak ang cordless nila. Sinasabi na nga ba niya eh. Hindi ito mapagkakatiwalaan. Kapag kumalat ang recorded conversation nila ay tiyak na magagalit ng tuluyan sa kanya ang ama. Mawawalan rin ito ng tiwala sa kanya.

He kept his cool. Bumilang siya ng hanggang sampu. Mararahas din ang kanyang mga paghinga. At may hihingin pa itong kapalit.

"Are you ready to listen now, my sweet? amused na tanong nito sa kanya. Ang walanghiya. Nag-eenjoy pa sa kaalamang nagagalit na siya. Kailangan niyang mag-isip. Kung hindi ay lalo siyang matatalo sa laro nito.

"Yes." sagot niya sa medyo kalmadong boses.

"Good> I have a proposition to make."

"What is it?"

"Ide-delete ko ang nag-iisang kopya ko ng usapan natin kung sasamahan mo ako for the weekend sa bahay ko sa Batangas."

"Hindi ako pwede sa weekend na ito. Fitting iyon ng damit ni Katrina. Kailangan ko siyang samahan. May petsa na kasi ang kaal nilang dalawa. Tatlong buwan iyon mula ngayon.

"You have to know sweetheart that I don't take no for an answer. Besides, hindi ko naaalalang binigyan kita ng choice na tumanggi."

"F_ck you! Don't sweetheart me you son of a..."

"Watch your tongue sweetie. Hindi bagay sa iyo." Pancho's voice is reprimanding.

Bahagya siyang natigilan.

"So? I'll see you this Friday night. Sa parking lot na tayo magkita ng six PM. Makakabalik naman tayo ng Sunday night. I just want to show you the place. I'm sure you'll like it." kaswal lang na sabi nito na para bang hindi siya nagagalit.

Naalala niyang bigla si Elric. Umahon ang hinala sa utak niya. "I'm sure Elric told you to do this. Magkano ang ibinayad niya sa iyo para gawin ito?" nanggagalit niyang tanong rito.

"Anong kinalaman dito ni Elric? Alam ba niyang bading ka? At bakit niya naman gagawin ito? May alitan ba kayo?"

Natigilan siya sa sunod-sunod na tanong nito. Bakas sa boses nito na wala itong alam. Mukhang wala talagang alam ito. But then, baka umaarte lamang ito. Kailangan niyang makasiguro.

"I'm not gay. I'm just bisexual." pagtatama niya rito.

"Touche."

Napabuntong-hininga siya. "Siguraduhin mo lang Pancho na buburahin mo iyon kapag sumama ako sa iyo. I could sue you for this." inis na wika niya.

"For what? For having you as my guest sa bahay ko for the weekend? It's not as if I'm kidnapping you. If I remember, I asked you to come with me. Wala ka nga lang choice tumanggi." tudyo nito.

"This isn't an invitation. It's blackmail!" he hissed.

"Still I'm not forcing you. I'm asking you to be my guest sa bahay ko. Yes or Yes nga lang ang sagot." at binuntutan nito iyon ng mahinang tawa.

"Don't you fucking laugh at me!" singhal niya rito sa mahinang boses. Nag-aalala siya na baka may makarinig sa kanya.

"I told you to watch you language Gboi. This is just an invitation. There's no need to be so frustrated. Mag-eenjoy ka naman kasama ako eh." There he is again. Reprimanding him like he was his girlfriend saying bad words.

"So is it a yes or a yes?" nakakalokong tanong pa nito.

"I don't have much of a choice, do I?" sarkastiko niyang balik rito.

"Yes. But at least. Makakasama mo ang isang gwapo at charming na lalaki katulad ko. Not to mention my hot body." Nanunukso naman ito ngayon.

Napa-ismid siya sa sinabi nito pero bahagyang kinilig. Huh?! Di ba galit siya? Bakit siya ngayon kinikilig? Hay!

"Ewan." sagot niya.

"Wrong answer."

"Alam mo naman na wala akong choice diba? Kasi di mo ako bibigyan ng chance na tumanggi. So bakit nagtatanong ka pa? Tanga ka ba?" nagtataray na siya.

Subalit tinawanan lang nito ang pagtatalak niya.

"Ang taray mo talaga. Halikan kita riyan eh."

"Ewan."

Nag-init ang mukha niya sa sinabi nito. Bakit ba siya nagba-blush?

"Naalala mo no?" tudyo nito.

"Ewan." parang tangang sagot niya.

"Ako rin eh." biglang nagiba ang boses nito.

"I could still feel your lips Gboi. Maniniwala ka bang kapag naaalala ko ay nag-iinit din ako." his voice husky and brusque. "Na tinitigasan din ako." he added.

Biglang parang nanuyo ang lalamunan niya. He felt hot all over. Boses pa lang iyon pero nagawa nitong pag-initin ang pakiramdam niya. He felt his member harden.

"Sisiguraduhin ko sa iyong may kapupuntahan ang nararamdaman nating ito Gboi." he promised huskily.

Naturete na siya ng husto. He's breathing uneven. Naguguluhan na naliliyo ang pakiramdam niya.

"Still there?" pukaw nito sa kanya.

"Y-yes. Just expect me on Friday. And Pancho..." he said hastily.

"Yes?" he replied.

"Keep your part of the bargain please?" he pleaded.

"Sure. Sweet dreams my sweet." iyon lang at nawala na ito sa linya.

Nahahapong ibinalik niya ang telepono sa cradle nito. Nahihirapan pa rin siya sa paghinga. Para siyang nakipaghabulan pagkatapos ng pag-uusap nilang iyon ni Pancho. He felt really exhausted. Nabigla rin siya sa natuklasan sa sarili.

He wanted him. Yet he hated his crooked ways. How i that possible? How could he possibly want and hate a person at the same time. He longed for him to be there beside him. Feel the touch of his lips with his. When their tongues are intertwined he seemed to have been lost in space.

Binuksan niya ang CD player niya. Isinalang ang CD ng isang classic artist. Ninamnam niya ang awitin at pinilit na makatulog at nagtagumpay siya...

There's somebody I'm longing to see...

I hope that he'd turn out to be...

Someone to watch over me...



Sa isang bahagi ng mansiyon...

Ibinaba na rin ng nasa extension line ang aparato sa lalagyanan nito. Isang matagumpay na ngiti ang gumuhit sa mga labi nito.

Hindi na pala niya kailangang mag-isip ng husto at nandyan na ang sagot sa problema niya. Ang alas niya para pabagsakin si Gboi ay inihain ng parang isang masarap na putahe sa harap niya. Salamat sa kagagawan ni Pancho. Akala niya ay tuluyan na siyang mawawalan ng pag-asa.

Tinungo niya ang lagayan ng alak. Nagsalin sa baso at umindak-indak sa gitna ng sala.

Finally! Victory is now within reach. Natitikman na niay iyon. Sumimsim siya ng alak at muling umindak. Isang mahinang halakhak ang pumuno sa bahaging iyon ng mansiyon.

Kung Kaya Mo ng Sabihing Mahal Mo Ako 6 and 7

Chapter 6


Ninais magwala ni Pancho pagkatapos ng eksenang iyon sa pagitan nilang dalawa ni Gboi sa likod-bahay. Hindi siya makapaniwalang naapektuhan siya sa ginawa niyang paghalik dito. Walang-wala iyon sa hinagap niya na maaari siyang makaramdam ng atraksiyon sa paglalapat ng kanilang mga labi.

He could still taste his lips. Naaalala pa rin niya ang pakiramdam ng pagkakahugpong na iyon ng kanilang mga dila. It was divine! Divine?! What in the world was that? Anong nangyayari sa kanya?

Hindi kaya siya ang nababakla sa kanilang dalawa ni Gboi. Sigurado siyang lalaki siya. Hindi na rin mabilang ang naikama niyang babae. At lahat ng iyon ay siniguro niyang masasatisfy sa kanilang mga pagtatalik. So ano itong nangyayaring kakaiba sa kanyang damdamin? Isa itong malaking kalokohan!

Kalokohan nga ba? Kung ganoon nga, why in the world would he thought about Gboi's lips as sweetest and the softest pairs he ever tasted. There's nothing soft and sweet with the man in the first place dahil hindi mo aakalaing may nadarama itong atraksiyon sa kapwa lalaki. Nagawa na niyang pumatol sa mga katulad nito ng dahil lamang sa tawag ng pangangailangan at kuryosidad.

Hindi siya kailanman nagkaroon ng damdamin na ganoon kasidhi sa kapwa niya anak ni Adan kahit gaano pa kagaling ang mga ito na magpaligaya sa kanya. All of his male to male sexual encounters are for his benefit.

Hindi pa kagandahan ang buhay nila noon dahil hindi pa siya nakokontak ng kanyang ama. Nang magpangyaring nakita na siya ng ama na nasa Japan ay itinigil na rin niya ang pagpatol sa kapwa lalaki. There's no need for that anymore.

So what's with the erection? He could not believe how hard he was while kissing Gboi. He actually made him aware of that. Nagamit pa tuloy nito ang nalaman sa kanya. Mabuti na lang at napigilan niya ang sarili. Kung hindi, malamang na kung saan sila humantong. Mabuti na rin siguro ang ganoon.

Tinungo niya ang hardin kung saan nagaganap ang kasiyahan. All of the people there are the richest of the society. Kahit pa ilagay niya ang posisyon na dapat ay naroon din siya at nakikihalubilo sa mga ito, ay hindi niya magawa. Not that he is not allowed to do so, he could just not bring himself to.

Masyado kasi siyang nabababawan sa takbo ng usapan na naririnig niys sa madalas na pagpunta niya sa mga ganoong pagtitipon noon. Sinubukan naman niya na makihalubilo sa mga mayayaman. May kaya na rin naman siya kung tutuusin. Hindi nga lang talaga siya uubra sa mga ito dahil napakababaw ng kagustuhan ng mga may-kayang tao.

He let out a deep sigh. Hinamig niya ang sarili. Tigib pa rin ng pagnanasa ang ibabang bahagi ng kanyang katawan. Ipinuwesto niya ang jacket na dala sa harapan para takpan ang eskandalosong bukol sa harap niya. Kumuha siya ng alak na isine-serve ng mga arkiladong waiter na lumilibot. He needed that to calm his nerves.

Napansin ni Pancho ang amo niyang si Elric. Ito ang dahilan kung bakit siya naroroon ngayon. Kailangan niyang mag-isip ngayon ng paraan kung paano ito higit na magagantihan.

Minsan gusto na lang niyang hamunin ito ng suntukan at lamugin ang katawan nito sa bugbog. Ngunit talo siya doon. Kahit anong gulpi niya rito ay walang binatbat iyon sa ginawa nito kay Ara. The pig needs to feel the pain of losing something.

Inayos niya ang pagkakatayo. Nag-isip siyang mabuti. Pinag-aralan ang sitwasyon. Ngayong si Gboi na ang presidente ng kumpanya ay lalong nawalan ng tsansa ang pabagsakin niya si Elric.

Ngunit naisip rin niyang kung sakaling hindi na bumalik si Gboi at ang huli ang naging presidente, it would take time bago niya masakatuparan ang plano laban dito. At mukhang hindi iyon sapat para sa kanya. Kahit na alam na alam niyang matagal ng minimithi nito ang pamahalaan ang kumpanya ng amain.

Nakita niyang lumapit si Elric kay Katrina. Isang napaka-gandang babae. Kung ito lang ang pakakasalan ng una ay gagawin niya ang lahat para maagaw ang babaeng ito ng mapagbayaran na ng hayup na si Elric ang kawalanghiyaan nito. Tumatawang hinampas pa ni Katrina sa dibdib ang kapatid ng mapapangasawa. Itinaas nito ang kamay at ipinakita ang diamond ring na inilagay doon ni Gboi kani-kanina lang.

Sa hindi maipaliwanag na dahilan, lumapit siya ng kaunti sa dalawang nag-uusap. Itinago niyang bahagya ang sarili sa mga ito sa pamamagitan ng pagtayo sa halamanan sa likod ng mga ito. Keeping a tolerable distance enough for him to eavesdrop. Hindi ugali iyon ni Pancho pero sa pagkakataong iyon ay naku-curious siya sa maaaring pag-usapan ng mga ito.

"Look at this ring Elric. Napakaganda! Mukhang gumastos ng malaki ang kapatid mo rito." buong ning-ning at kasiyahan na pahayag ni Katrina sa kausap. Itinaas pa ng bahagya ang mga kamay na may suot ng sing-sing. Hinawakan ng kanyang amo ang kamay ng huli. Nakita niyang sumeryoso ito at bahagya lang sinulyapan ang ipinagmamalaking sing-sing dito ng kasama.

"Maganda nga siya Kat. Siguradong ang Tito Armand ang bumili niyan para sa iyo. Pero Kat, are you sure about this marriage?" puno ng panibughong wika ni Elric dito. Hmm.. Nagiging interesante ang kanyang mga naririnig. Napansin rin niya ang bahagyang pagbadya ng pag-aalinlangan sa mga mata ni Katrina. Ngunit sandali lamang iyon. She pouted her lips beautifully and replied.

"Hay naku. Ayan ka na naman sa pag-porma mo Elric. Hindi na tayo pwede. I'm already your brother's fiancee. Para namang hindi mo narinig at alam iyon." Sa ibang pagkakataon, matatawa si Pancho sa kanyang narinig at nakitang reaksiyon naman ng amo. Nalukot ang mukha nito at hinila ng bahagya ang braso ng kausap.

"Don't give me that crap Kat. At hindi ko siya "kapatid". Stepbrother ko lang siya. Namin ni Jorge. Alam kong alam mo iyan. At hindi ba, nauna naman ako sa kanya sa iyo. We were doing fine baby. Ibalik natin iyon. Choose me Kat. Please. Ditch Gboi on your wedding day. I know you know that I know the reason behind this marriage. It's only for the merger right? I'm the one who makes you happy, baby. I'm good in bed, aren't I? So why choose him when I'm better than that bastard stepbrother of mine." bakas na bakas ang desperasyon sa tinig na iyon ni Elric.

Napailing na lamang si Pancho sa naririnig at nakikita. Hindi siya makapaniwala sa mga nalalaman niya ngayon. This is indeed a revelation. Bahagyang ipiniglas ni Katrina ang braso mula sa pagkakahawak ng kausap. She hissed and moved her face an inch closer to Elric's face and spoke in a controlled voice.

"How dare you say that here! Kapag narinig ng lahat ang mga sinasabi mong iyan ay isang malaking kahihiyan ang aabutin ng mga pamilya natin. I don't think your mother and Tito Armand would be happy about it. At anong sinasabi mo? You're way better than Gboi? Oh! Maybe you're fucking right about that, but you know what? Gboi's way much better than you, you jerk! Kung sinasabi mong ikaw ang nauna ay bakit hindi mo agad sinabi sa Tito Armand na tayo ang may relasyon ng ipakilala ako ng mga magulang ko kay Gboi. At least Gboi had the decency to woo me and court me like you never did. Kung maka-asta ka ay parang inagawan kang batang inagawan ng candy, when you didn't have the balls to tell them the truth about us. Some nerve you got!"

Mahabang turan ni Katrina. Nakakabigla talaga ang mga nalalaman niya ngayon. Halatang sadyang hinihinaan nga lang ng mga ito ang mga boses at itinatago ang mga damdamin sa pamamagitan ng pagsasalita habang nakangiti. Sa malayo ay iisipin mong nagkakasayahan lamang ang mga ito.

He discreetly moved closer to the bushes behind them. He can't afford to be seen. Marami pa siyang gustong marinig. Bahagyang humalakhak si Elric. Muling hinawakan sa braso si Katrina at bahagya lang isinandal sa halamanan sa likod nito.

"I could have done that a long time ago baby. Alam mo iyan. Had it not been too obvious on your part to show interest when Gboi came in the picture. Alam mong dati pa ay ayaw na ng mga magulang mo sa akin dahil hindi ako tunay na anak ng Tito Armand. At baka nakakalimot ka? Hindi ba at ikaw ang unang kumalas sa relasyon natin ng magpahayag sa interes sa iyo ang magaling kong kapatid? Please don't do this Kat. I love you, you know that." desperadong pahayag ni Elric sa kausap.

Disimuladong pinakawalan ni Katrina ang sarili sa kamay ni Elric. Ngayon ay malinaw na nakikita niya ang pag-aagam-agam sa mga mata nito. Ibinuka nito ang mga labi. Ngunit muling isinara ang mga iyon and opted not to say something. Sa halip ay puno ng kalituhan na tumalilis ito sa bahaging iyon ng hardin at tumungo papasok ng mansiyon.

Naiwang desperado ang hitsura ng kanyang amo. He should be! Naisip niya. Ngali-ngaling humalakhak si Pancho sa pagkakataong iyon. Tingnan mo nga naman ang pagkakataon. Nang sa tingin niya ay wala ng pag-asa para makaganti rito, there came an idea na maaari niyang gamitin.

Muling niyang tinanaw ang umalis na babae. Sa mga sandaling iyon ay nakita niyang sinasalubong ito ni Gboi na papalabas naman ng pintuan. Nagyakap ang dalawa. That's it! Sigaw ng isipan ni Pancho. He could make use of the two as his collateral damage. An evil plan suddenly popped-up his brilliant mind.

Bibigyan niya ng pagkakataon si Elric na muling makasama si Katrina. That could be arranged. Kung paano niyang gagawin iyon ay siya na ang bahala. Ang mahalaga ay mabigyan niya ang una ng false hope na maaari nitong makuhang muli ang huli.

Alam niyang ang iniisip ng amo ay maagaw si Katrina kay Gboi and ask her to give the presidency to him as well kapag nakapag-merge na ang mga kumpanya ng mga ito. Of course, as for Gboi, aakitin niya ito. Kapg hulog na sa kanya ang loob nito ay ibubulgar niya sa madla ang kabadingan nito sa tulong ni Elric.

Susugalan niya ang eksena na maaring kalabasan niyon. Iyon ay ang akalain ni Elric na ibibigay dito ni Don Armando ang pamamahala sa kumpanya. He knew that the old man did not trust his boss. That because Elric is good for nothing SOB.

He could handle the department he's in sa kumpanya ng mga ito pero natitiyak niyang hindi ipagkakatiwala ng Don ang kumpanya rito. The Don believed in old school tradition. Only his son is the sole heir of his company.

Duon niya susulsulan ang amo na kumbinsihin ang amain na dito ipasa ang pagka-pangulo ng kumpanya kapag naisiwalat na niyang bading si Gboi. Siyempre, wala ng kasalang magaganap. Pero sigurado siyang si Gboi pa rin ang presidente.

Iyon ang tatayaan niya. Ang tsansa na patunayan na blood is still thicker than water. Maaring magalit ang Don pero ito lang ang anak niya.

A sly smile came formed his lips. Napapahalakhak na siya sa isip niya. This could work. Nakikita na niya ang pagbagsak ni Elric. Pasensiyahan na lang sa mga madadamay. Hindi talaga maiiwasan iyon. Oh boy! He would be the devil personified.

Itutuloy....


Chapter 7

It was his third day as president of their company. Dapat ay noong mga nakaraang araw pa siya nag-assume ng office subalit iminungkahi ng kanyang ama na magbakasyon muna siya.

So, he took the liberty of going on a week vacation sa grand villa nila sa isla ng Mindoro. Presko ang hangin doon at tiyak na makakapag-pahinga siya ng maayos from the stress. And so he's back and on his third exciting day as the new company president.

Nasa opisina siya at ngayon ay pinag-aaralan naman ang libro ng kumpanya. It was under Elric's department. Isa raw ito sa magagaling na empleyado doon ayon na rin sa matatandang department heads.

Natural na hindi siya agad maniwala at ipakuha ang evaluation reports nito kasabay ng sa iba pang department head. Para hindi halata. Pasable naman ang mga nabasa niyang reports tungkol dito.

Nahilot niya ang sentido sa pagkaka-alala ng naging sagutan nila ng kapatid pagkatapos ng kanilang meeting kanina. Hindi talaga maaaring magtapos ang linggong iyon na wala silang magiging pagtatalong magkapatid.

"I'd like to talk to you my dear brother." walang pakundangan nitong salita pagka-adjourn niya ng meeting nila.

Hindi na makapag-hintay ang kumag. "Alone." patuloy pa nito na patungkol naman sa sekretarya niyang nakatayo lang sa tabi niya na ni hindi nito tinatapunan ng sulyap.

"Yoly, excuse as for awhile." Tinanguan at nag-excuse sa kanila ang empleyado niya at lumabas na ng conference room.

"What is it this time?" hindi tumitingin na tanong niya rito.

"So the bummer suddenly became the president of Arpon Developers? Pati rin ba sa kabila ikaw rin ang mamamahala? I wonder kung hanggang kailan tatagal ang kumpanyang ito na itinatag at pinaghirapan ng ama mo bago pabagsakin ng walang alam na katulad mo." ratsada kaagad nito. Wala man lamang pause. Puro fast forward.

Amusingly, itinaas niya ang kilay and gave him a mocking smile. Hindi siya dapat magpa-apekto sa mga sasabihin nito. Alam na niyang nasira na ang ilusyon nito na maging presidente ng kanilang kumpanya. Elric always resented the idea of being under his supervision since time immemorial.

"You know what? For a certified player and a stud like yourself. You seemed to talk too much. Are you...? pambibitin niya sa sabi habang naka-upo sa mesa. Pikon-talo. Yung ang labanan nila. Iminuwestra pa niya ang isang kamay na nakapameywang at ang isa ay nakalaylay paitaas.

Agad na namula ang mukha nito sa sinabi at ginawa niya. "Damn you!" wika nito at akmang susugod. Iniharang niya ang kamay dito at nagsalita.

"Hep, hep!" awat niya rito habang naiiling na nagpatuloy. "What? Tuning violent this time?" Nang-aasar na wika niya. "Baka nakakalimot ka dear brother. Hindi uubra ang stunts mong iyan sa akin. I studied martial arts in Tibet. Iyon ang natutunan ko sa pagiging bummer ko." nakangisi pa niyang wika rito. Hinahamon na pasubalian nito iyon at hamunin ang lakas niya.

Natigilan ito at huminto sa akmang paglapit. May dumaang bahagyang takot sa mga mata nito. Marahil ay naalala nito ang minsang pag-bugbog niya sa mga barkada nito who poorly picked a fight with him years ago.

Kumalma ito. Humugot ng malalim na hininga at inayos ang pagkakatayo. Muli itong ngumiti ng nakakaloko. His arms akimbo while saying, "Why don't you just give me the presidency Gboi. You always end up giving me everything I wanted since you don't have any options, remember? So bakit pa natin patatagalin ito since I always win anyway?" mayabang na wika nito.

Natawa siya. Hindi niya itinago ang pagka-aliw. Para itong batang nanghihingi lang ng kendi. Napaka-imposible talaga nito. He was actually referring to his golden days as a brat. Kung saan lahat ng mayroon siya ay kinukuha nito sa kanya.

Laruan, sasakyan, girlfriends at pati na ang atensyon ng ama ay kinukuha nito sa kanya noon. Well, almost lahat ng bagay. Dahil bukod-tanging si Katrina ang hindi nito maagaw-agaw sa kanya. For seven years, sa kabila ng pagporma nito ay nanatiling nobya niya ang dalaga at ngayon nga ay fiancee na niya.

Ibinalik niya ang tingin dito. "Not this time bro'. I've given you time para maging presidente dito pero di mo ginawan ng paraan. Siguro dahil at the back of Papas' mind you are not a capable President." sabay tawang nakakaloko ni Gboi.

Elric turned furious again but stayed on his ground. He would not dare pick a fight with him physically. But it was a sight to see him control his emotions sa kawalan ng magawa.

Still, the bastard don't know how to quit. "Kumpara sa iyo bro' ay mas karapat-dapat akong presidente dito. I'll make sure na magiging akin din ito sa takdang panahon. After all, pwede ko ng simulan ang pang-aagaw kay Katrina ngayong nandito ka na." nakangisi nitong sabi sa kanya.

"Naloloko ka na, Elric. Kaka-engaged lang namin. You witnessed it. Tapos sasabihin mong aagawin mo siya?" nakangisi ring balik niya rito."And besides, again, bakit di mo ginawa iyon habang wala ako dito? Ang tagal na panahon ang ibinigay ko sa'yo yet di mo man lang siya naagaw sa akin. Ngayon pa kaya?" dagdag pa niya.

Humalakhak ito. A sly one. Alam niya ang ganoong halakhak nito. Parang kay Cruella Devil. It was a knowing laugh. Parang siguradong-sigurado.

"Yeah, I know. You are getting married to Katrina. In spring... If I can't do something about it." nakakalokong turan nito.

There he was, blatantly telling him he was going to steal Katrina away. Napakalakas talaga ng loob nito. Maroon kayang pinagkukuhanan ito ng ganoon at gayon na lamang ang lakas ng loob nito na sabihin iyon sa kanya?

Bahagya tuloy siyang nangamba sa banta nito ngunit hindi siya nagpahalata. Maybe he was just bluffing. Out of desparation maybe. But he knew better. Nagpasya siyang umarteng nabo-bore na at bahagya pang humikab. " Again, why the long wait?" tanong niya rito at pakunwaring tumingin sa orasan.

"I would never have grabbed the opportunity to take her without you here. Where's the challenge in that? Now that you're back, I guess the game is on. You have the upperhand, brother. You've always had it. But watch me win. And no hard feelings when she's mine." nakaka-lokong wika nito na ikinahulagpos ng pagtitimpi niya. Oh! He was raving mad!

"You son of a bitch!" Sinugod niya ito at pinetsirahan. Isinalya niya ito at isinadsad sa pader. Nakahanda na ang kamao niya sa pagsayad sa mukha nito ng magsalita ito.

"Hep, hep! What now? Turning violent this time?" nanunuyang wika. That was a retaliation. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig. Pasalya niya itong binitawan sa sahig.

Gboi composed himself. His lips pressed. Tinapunan niya ang walang-hiya ng makamandag na tingin. A kind of stare his employees abroad would not like to see. In a calm yet very dangerous tone he replied. "This time you're wrong asshole. You've always wanted her, she's never really liked you. I gave you years yet you weren't able to take her away from me. Maybe its time you accept the fact that you are for good times and I am for a lifetime. Now get the hell out of here before I wring your neck." his voice so low and cold.

Bahagya lang itong natinag at inayos ang sarili. Marahil ay dahil sa kaalamang nagawa nitong inisin siya ng husto. Gumuhit ang ngiti sa mga labi nito. "I'm not an asshole. Ikaw lang ang may ganyang opinyon sa akin. The rest of the world adores me. So why don yo..."

"Scram!!! You good for nothing son of a bitch!" sigaw niya rito at akmang susugurin ulit na ikanripas nito ng takbo at labas ng conference room.

Natalo siya sa naging engkwentro nilang iyon. Hindi siya makapaniwalang naiwala niya ang composure ng ganon-ganon na lang.

Nainis siya sa kaalamang parang mayroon itong alam na hindi niya alam. There is really something fishy about the situation.

Ah!!! Kailangan niyang malaman iyon.

Rrrriingggg!!! Ginambala siya ng tunog ng intercom.

"Sir, our chief mechanic is here. He said you ask for him to be summoned here." anang sekretarya niya sa linya.

"Yes. Send him in." sagot niya.

Kailangan niyang magpa-maintain ng sasakyan na ipina-deliver niya from states. It was his Hummer na paborito niyang sasakyan at ang Harley Elektra na binili niya when he earned his first millions. Ayaw niyang bumili ng mga bagong sasakyan bagaman ang halaga ng tax na binayaran niya ay spat na para bumuhay ng ilang pamily sa mga susunod na taon.

Hindi na ksi niya maaasikaso ang mga iyon sa dami ng ginagawa. Wala na siyang time na pumunta sa car shop. Pakiki-usapan na laman niya ang mekaniko nila to handle his cars. Ito kasi ang inirekomenda ng kanyang sekretarya ng magpahanap siya ng magaling na mekaniko.

Hindi nagtagal at narinig niya ang katok sa pintuan ng kanyang opisina.

"Come in." he said.

Nasa mga papeles ang kanyang atensyon at hindi na pinansin ang pagpasok nito. "Take a seat Mr. Vergara." utos niya rito habang nasa mga papeles pa rin ang mga mata.

Makalipas ang ilang segundo ay nakdama siya ng kakaiba. A commanding presence. He felt he's being watched. Marahas na napa-angat siya ng tingin and there he was.

Ang taong nagpapagulo ng isip at puso niya nitong mga nakaraang araw.

Ang taong nangahas na magpadama sa kanya ng iba't-ibang damdamin na nagpapalito sa kanya.

The only man who had kissed him that made him want and succumb to his arms wantonly.

There he was. His eyes were piercing through his soul. As if seeing the very heart of him. The brown of his eyes were igniting feelings that disturbed his senses.

Ayun na naman ang mga paru-paro sa kanyang tiyan. Parang may mainit na likidong tumatagos sa kaibuturan ng pagkatao niya. What is with this man, really? Tingin pa lang nito ay nag-aalburuto na ang kanyang puso.

He mentally shook all the feelings that this man had awaken from him. A fierce aura of passion was emanating from his stare. Bakit parang gusto niyang matunaw sa mga titig nito? At ang talipandas na puso niya ay nagwawala at parang gustong lumabas sa ribcage niya.

Umangat ang sulok ng labi nito. It formed a smile. "We meet again." anang baritonong tinig nito.

That woke him finally from his deep slumber. "I-ikaw s-si M-Mr. Vergara?" Damn! What's with the stammering? Napa-iling siya sa nasabi.

Bahagya itong lumapit sa lamesa niya. Nakatayo pa rin. "Yes. It's me." nakangiti nitong sabi. Then, he crossed the space between them by bending over his head towards him, lifted his chin and their lips meet.

He was now giving him an earth-shattering kiss with the table separating their bodies.

Itutuloy...

The Game of Life and Love Part 3

CHAPTER 3: ANG PAGSISIMULA


Makalipas ang 2 linggo ay dumating din ang pinaka iintay ng College of Fine Arts, ang exhibit na ilang buwan ding pinag puyatan nila TJ. Maaga pa lang ay nasa school na si TJ at Ian. Isa isa nilang binatayan ang pagsasa ayos ng mga muebles at iba pang gamit para sa exhibit. Ganun na din ang mga paintings mula sa ibang estudyante ng College of Fine Arts.

Avant Garde ang tema ng exhibit. Mula sa kasuotan ng mga member ng organization at mga officers hanggang sa ayos ng exhibit hall ng school. Lahat ng pumasyal sa exhibit ay walang ibang sinasabi kundi isa ito sa mga napaka gandang event sa history ng kanilang University. Maging ang dean at vice president ng student affairs ay manghang mangha sa kinalabasan ng event. Tuwang tuwa naman si TJ at ang buong organization sa successful ng event nila. Natapos ito banding alas 7 ng gabi, matapos masigurong maayos na naibalik ang mga ginamit sa exhibit ay isang meeting mulli ang naganap.

“First of all, I would like to thank you guys for all the effort and talent you put in for this event and for all the support that we received from you, from the planning stage up to the day of the event. We have showed to the entire University that College of Fine Arts is the college to look up to when it comes to event planning. Again, my sincere thanks to all of you.” Si TJ. Nagpalakpakan ang buong organization. Maging sila Ian, Calvin, Jv at Liza ay tuwang tuwa sa kinalabasan ng event.


Lunes, balik sa normal na buhay si TJ. School at bahay muna ang itinerary for 1 whole month. He needs to catch up sa studies nya. Ilang quizzes at lessons ang na missed nya kung di pa sa mga classmate nya ay hindi sya makaka kuha ng ibang notes sa mga past lessons nila. Habang nag lalakad si TJ mula sa library ay nasalubong nya ang isa sa mga instructor nya. “Mr. Cuevas, nice to see you here. And by the way congratulations to the success of your event. I heard it was a blast.” Dire diretsyong turan ng kanyang instructor. “Thank you, sir.” Si TJ. “And.. I need to talk to you regarding on your class standing. Meet at my office after lunch.” Ang instructor ulit. Kinabahan si TJ sa sinabi ng kanyang instiructor. Alam nya na may pagkukulang sya sa subject nito at alam din nya ang tinutukoy ng kanyang instructor tungkol sa lagay ng grades nya sa subject nito. “Yes, sir. I’ll be there.” Maikling sagot ni TJ. Tango lamang ang isinagot ng kanyang instructor at nag paalam na ito sa kanya. Halos di naka kain si TJ sa kaiisip ng tungkol sa sinabi ng kanyang instructor. Alam nyang mali sya dahil halos di n nya napasukan ang klase nito mula ng mag simula ang event nila. Hindi sa ayaw nyang umaattend ngunit dala na rin ang hectic schedule nya ay isa ito sa mga napabayaan nya. “Hindi ako pwedeng bumagsak sa subject nya, nakaka hiya kina Mommy at Daddy.” Usal nya sa sarili. Mula kasi ng tumungtong sya ng college ay hindi nya hinayaang maging mababa ang kanyang grades. Hindi sya pumapayag na 2.0 ang grade nya, ang pinaka mababa nya ay 1.50 mula 1st year hanggang sa tumungtong sya ng 2nd year nya at hinding hindi sya papayag na mawala sa dean’s list dahil lang sa isang minor subject… hindi ang P.E ang magpapa tanggal sa kanya sa dean’s list.




Natapos ang klase ni Benjo ng maaga sa inaasahan nya. Isang quiz lamaang at ibinigay ang hand outs para sa susunod nilang topic next meeting. Tamang tama para kay Benjo dahil sa ito na ang huling klase ny sa araw na yun, mahaba haba ang oras na makakapag relax sya. Dumiretso sya sa gym para doon magpa lipas ng oras. Habang nag lalakad ay nasalubong nya ang Asst. Coach ng kanilang volleyball team. Binati sya nito at sinabing samahan sya sa opisina dahil may mahalaga syang sasabihin kay Benjo. “Benjo, I found 2 players for you to train this coming summer after the summer league.” Ang assistant coach. “Talaga po! Magandang balita yan. 4 din ang mawawala sa atin after graduation this March.” Si Benjo. “Yup, pero dalawa pa lamang ang nakikita namin. Siguro ung 2 eh manggagaling sa scouting naming sa iba’t ibang high school within our area.” Ang assistant coach ulit. “Whatever it takes, sir. Basta para sa team. You’ll have my support.” Si Benjo. Tinapik sya niot sa balikat, tanda na bilib sa determinsyon at kababaang loob ni Benjo ang kanilang assistant coach. Ilang minuto pa ang inilagi ni Benjo sa office at pagakalipas ay nagpaalam na sya para mag handa sa kanilang practice. Pag baba nya ay saktong pag dating ni Mikee sa gym. Sabay silang nag prepare para sa kanilang practice habang nag kukwentuhan tungkol sa iba’t ibang bagay.


Habang naglalakad si TJ papuntang gym ay halos habulin nya ang kanyang hininga sa sobrang kaba. Madaming tumatakbo sa kanyang isipan. Paano kung ibagsak say at di bigyan ng special project or kahit anung chance to make up for his grade? Paano kung dropped na pala sya? Lahat nag ito ay gumugulo sa isipan nya at hindi nya napansin na nasa pintuan na pala sya ng office ng kanyang instructor. Kumatok sya at tuluyang binuksa ang pintuan ng opisina. “Good to see you, TJ. Please come in and have a seat.” Ang kanyang instructor. Halos hindi makahinga si TJ sa kanyang pagkaka upo. Panay ang tawag nya sa lahat ng santo para lamang mawala ang kaba nya at hindi mangyari ang mga iniisip nya. “Well, TJ. I know that you already know why you’re here, talking to me..” panimula ng instructor nya. “Yes, sir.” Naka yukong sagot ni TJ. Masinsinang kinausap si TJ ng kanytang instructor, halos di makapaniwala si TJ na ganun na ang damage ng subject na ito sa credential nya. Halos walang maintindihan si TJ sa mga sinasabi ng kanyang instructor. “Hindi maari ito… wala sa pangarap ko na magka ganito ang college credentials ko. Hindi ang subject na ito ang magpapa bagsak sa akin… gagawa ako ng paraan. Whatever it takes.” Sabi nya sa sarili. Matapos ang ilang minuto ay lumabas si TJ sa office ng kanyang instructor. Di makapaniwala na un lamang nag solusyon sa problema nya sa subject na iyo. Pero gaya nga ng sinabi nya sa sarili. “Whatever it takes”. Napa buntong hininga na lamang siya habang papunta sa susunod nyang klase at sa paglalakad nya ay nasalubong nya si Ian. “Hey, you seems so bothered ah” bati ni Ian. “Yeah, but I don’t want to talk about it right now” sagot ni TJ. Umakbay si Ian kay TJ at sa si malamang dahilan ay parang nawala ang kung anumang bigat ng loob ni TJ sa ginawa ni Ian. Sa lahat ng tao na kakilala nya ay ito lamang ang kayang magpagaan ng loob nya. Kung ibang tao ang gumawa noon ay tiyak na nasinghalan na nya. “Now, tell me… what it is this time?” si Ian. Isang buntong hininga ang pinakawalan ni TJ bago sinabi ang dilemma na pinag dadaanan nya. Matiyagang nakinig si Ian sa lahat ng sinabi ni TJ, at ng matapos nito ay si Ian ialang tanong ang ibinigay ni Ian sa kanya. “So, will you do it? Or should I ask if you can do it.” Si Ian. “I don’t know. I never thought that I will be in this situation. Not even in my wildest dream.” Si TJ. “As if I have a choice. Un lang ang option. Wala ng iba.” Kalmadong saad ni TJ. “You have to figure it out bago dumating ang araw na yun. Because it is you who will decide for that.” Si Ian. “Thanks, Ian. Buti na lang at nasalubong kita. At nasabi ko sa’yo lahat. Kung hindi malamang eh maaksidente ako sa daan nito later. Sobrang pre-occupied ang utak ko.” Si TJ. “OA ka naman. Wag ganun. Hindi ikaw ang TJ na kilala ko. This is just one of those problems ang challenges we need to face and overcome.” Si Ian. Ngumiti si TJ sa sinabi ni Ian. Tama sya, isa lamang ito. Madami pa ang nag aantay sa kanya pag dating ng mga susunod pang mga araw at taon. “Tapos na ang klase ko, Ian. I have to got home to tell my folks about my situation.” Si TJ. “Alam mo, ipag da drive na kita. Hindi ako mapapakali na ganyan ka tapos mag mamaneho ka pa.” si Ian. “Wag na. may klase ka pa di ba?” si TJ. “Yeah, but I insist. Mas gugustuhin ko pang ma late sa klase ko kesa dumalaw sa ospital pag may masamang nangyari sa’yo.” Si Ian. Di na nakatanggi si TJ sa alok ni Ian. Sabay silang nag lakad papauntang parking lot. Dala ni Ian ang mga libro at ibang gamit ni TJ. Sa mga hindi nakaka kilala sa kanila ay masasabi mong may namamagitan sa kanilang dalawa. Pero para kay TJ, Ian is a good friend. At hanggang doon lang yun. Mabait si Ian at maalalahanin. Not to mention the drop dead gorgeous body dahil na rin sa pagiging swimmer nya ng University. He stand 5’11, Moreno with kissable lips. Galing sa isang Buena familia. Lahat na ata ng hahanapin mo sa isang lalaki eh nasa kanya na. Pero para kay TJ, kaibigan lang ang turing nya dito. Si Ian ang nag drive ng sasakyan ni TJ at mag ta taxi na lamang si Ian pabalik sa school. Walang imikan silang dalawa habang nasa byahe. Iniisip ni TJ ang natatanging option nya para makabawi sa subject na maaring sumira sa college life nya. Si Ian naman ay hinayaan munang makapag isip ng mabuti si TJ. Alam nya na kaya ni TJ ang pinapagawa ng instructor nya. Ang hindi nya alam kung hanggang saan kakayanin nito.

Ilang minuto pa ay nakarating na sila sa bahay ni TJ. Matapos mai park ang kotse ni TJ ay sabay silang bumaba. Nag paalam si Ian kay TJ at saktong paalis n asana si Ian ay saka naman ang dating ng mommy nya. “Hi, Mom.” Si TJ sabay halik sa pisngi nito. “Hello, hijo. And who is this handsome devil in front me right now?” birong sabi ng mommy ni TJ. “Christian Benitez, maam.” Magalang na sagot ni Ian. “Mom, this is Ian. He’s the Vice President of our organization and my classmate.” Si TJ. “ Well, Mr. Benitez. It my pleasure to meet you.” Ang mommy ulit ni TJ. “Same here, maam.” Si Ian. “Maiwan ko muna kayo at may aayusin ako sa loob. TJ, hijo. Papasukin mo ang bisita mo at makapag snack naman sya.” Ang Mommy nya. “Naku, hindi na po, maam. Babalik din po kasi ako sa school for my last class. Hinatid ko lang si TJ dito sa bahay nyo.” Si Ian. “Ganun ba, hijo. Sige. Salamat sa paghatid sa anak ko. But promise me na babalik ka ditto ah. I’ll cook dinner for you.” Ang Mommy ni TJ. “Sige po. Salamat. I’ll go ahead na po. Nice meeting you po, Mrs. Cuevas.” Si Ian. Nag paalam si Ian kay TJ at tuluyan na itong umalis. Pagka pasok pa lang nila ng kanyang Mommy sa bahay ay hindi na sya nito tinatanan ng tanong na may halong pang aasar. “Now, tell me hijo. Who’s Ian in your life?” ang Mommy nya. “Mom.. wala. He’s just a classmate and a good friend. Nothing’s special.” Si TJ habang nag sasalin ng juice sa baso. “But as I can see… for him you are special” ang Mommy nya. “At paano nyo naman nasabi?’ si TJ. “Well, hinatid ka nya ditto. Nag taxi sya pabalik ng school.. effort yun. At the same time. I saw the sparkles in his eyes kanina na magkasama kayo.” Ang Mommy nya. Natawa na nailing na lamang si TJ sa sinabi nito. “Oh, eh bakit nangingiti ka dyan?” ang Mommy nya. “Nothing.. nakaka tawa lang kasi na naiisip at napansin nyo un. Samantalang ako eh hindi. To think that everyday kaming magka sama sa school.” Si TJ. “Baka kasi hindi mo binubuksan ang mga mata mo.” Ang Mommy nya. “Mom.. hindi na ako mai inlove muli. After Alexis.. wala na akong tiwala sa mga ganyan.” Si TJ. Hindi na lamang nag comment ang Mommy nya sa sinabi ni TJ. Nakita nya kasi kung paano gumuho ang mundo ng anak maapos itong iwan ni Alexis para sumama sa isang matandang bading sa Australia. “I understand how you feel, hijo. Pero hindi habang buhay eh magiging ganyan ka. You deserve to be happy. And sooner and later darating ang taong magpapa saya sa’yo.” Ang Mommy nya. “Well, kung totoo man yan, mahihirapan sya. Kung sinoman sya.” Si TJ.



Natapos ang araw ni Benjo sa pag eensayo para sa summer league. Habang nag aabang ng sasakyan ay may humintong sasakyan sa harapan nya. Nang ibaba nito ang salamin ng sasakayan ay doon nya nakita si Mikee. “Sakay na, Benjo. Hatid na kita sa inyo.” Si Mikee. “Talaga? Sige salamat.” Si Benjo. Sumakay si Benjo at habang nasa byahe ay panay ang kulitan nilang dalawa. Hanggang sa dumako ang usapan nila tungkol sa posibilidad na maging team captain si Benjo next year. “I’m not expecting anything, Mikee. Masaya na ako na mai panalo natin lahat ng games natin.” Si Benjo. “Eh wala namang deserving pa sa’yo sa posisyon.” Si Mikee. “Well, bahala na sila coach. Basta maglaro lang tayo ng maayos at ipanalo ang Summer League. Okay na sa akin yun.” Si Benjo. Isang ngiti lang ang isinagot ni Mikee sa sinabi ni Benjo. Halos isang oras din ang byahe nila dahil sa traffic. “Mikee, salamat ah. gagabihin ka na nyan pauwi sa inyo.” Si Benjo. “Naku, wala yun. At saka wala naman akong klase bukas. Kaya pwedeng magpa gabi.” Si Mikee. “Ganun ba, sige. Salamat ulit. Kita na lang tayo bukas sa practice.” Si Benjo. Pagkatapos magpaalam ay tuluyan ng pumasok si Benjo sa loob ng bahay nila.




ITUTULOY..

Kung Kaya Mo ng Sabihing Mahal Mo Ako 4 and 5

Chapter 4

Isang mahinang katok ang gumambala sa pananahimik niya sa kanyang silid. ¨Senyorito, bumaba na raw po kayo sabi ng Papa ninyo.¨anang isang kasambahay nila mula sa pinto.

¨Pakisabi na susunod na.¨at agad niyang tinapos ang iniinom na isang shot ng Jack Daniels mula sa bar counter ng kanyang kwarto.

Bumungad ang malamyos na tugtugin ng banda na inarkila para sa gabing iyon. Isang jazz band ang kasalukuyang nagpe-perform. Paborito niya ang awitin.

Hinayon niya ng kanyang tingin ang mga naging bisita nila para sa gabing iyon. Nakita niya mula sa pintuan ng kanilang mansiyon ang kanyang ama na malapit sa entablado katabi ang kanyang madrasta.

Pamilyar na mga mukha ang nakikita niya ngayon. But somehow , It bore him to know that these familiar faces are actually the plastics of their so-called ¨Elite Society¨ .

Nagpakawala siya ng malalim na hininga at tuluyang lumabas ng mansiyon. Napuno ng mga bisita na magwe-welcome sa kanya ang kanilang bakuran. Sa laki niyon, hindi pa rin nakuhang magsiksikan ng mga tao sa kanilang hardin. Why, kahit na may fountain sa gitna ng garden nila ay di pa rin ito mukhang crowded. Maganda ang pagkaka-ayos ng setting.

¨There you are, Sweetheart.¨si Katrina iyon. Ang kanyang nobya ng pitong taon. Nakangiti niya itong sinalubong. He didn’t expected what she would do next. She kissed her full on the lips. Isang malalim na halik na kanya namang agad na tinugon.

¨I missed you, Sweetheart. How was your flight ?¨nakangiti nitong sambit pagkatapos ng kanilang halikan. ¨I missed you more sweetie, and my flight is always like that. Tiring.¨pabiro niyang tugon dito. Niyuko niya ulit ito at kinintalan ng halik sa mga labi. Not that he wanted everyone to know na miss na miss niya ito. It was all for a show actually. All for Elric’s eyes.

Nginitian niya ang nobya. Alam niyang pinopormahan ito ng stepbrother niya. For the same lame purpose. For the merger and so he can be President of their company, once married to her. Katrina is very beautiful tonight. She wore a body-hugging mint-green gown of Vera Wang that showed her slender body a very provocative view for Adam species. It was a serpentina style creation that was accentuated by sequins from her chest downwards. It has not-so-tolerable slit that allowed men to think various of not-so-wholesome thoughts about this girl.

But, tonight. She is going to be his fiancee. He encircled his hands to Katrina’s waist. He guided her to the dance floor. ¨My, my ! You’re so full of energy tonight sweetheart. We never dance before.¨ naiiling na wika nito bagaman at nababakas ang kasiyahan sa mukha.

¨Then, let me dance with you forever Katrina.¨bulong niya rito. Gboi lifted Katrina’s hands up and turn her around. ¨You look so lovely tonight.¨he added. She giggled. ¨And so are you, Handsome.¨malanding wika nito.

Gboi thought it was an endless dance already. Tiningnan niya ang paligid. Pahapyaw ay nakita niya ang mukha ni Elric. Still for the show, he maneuvered Katrina to his body and kiss her fully on the mouth.

On the other hand, Katrina seemed to be enjoying it. In one quick move, he slipped a ring on her hand to her amazement and excitement. Gboi sighed inwardly. This is it. Tiningnan niya ang mata ng kasintahan.

¨Would you let me dance with you forever sweetie ?¨madamdamin niyang pahayag. Sa kabila ng konsentrasyon niya ay may nahagip siyang pigura mula sa di kalayuan. Isang pigurang madilim ang mukha ngunit nagbabadya ng panganib. Nag-angat siyang bahagya ng paningin, ngunit nawala na ito. Maaring guni-guni lamang iyon.

Ibinalik niya ang mata sa nobya. Namamasa ang mata nito. Tanda ng kaligayahan. Oh Great ! Sigaw ng isip niya. ¨This is really beautiful darling. I did not expected you to do this tonight. But yes ! ¨naluluhang sambit nito.

¨Will you marry me Katrina Menandrez ?¨nakangiti niyang tanong dito. ¨Of course, sweetheart. Why wouldn’t I ?¨sabay yakap nito sa kanya. They kissed again. As if on cue. His father and stepmother approached them, alongside his new fiancee’s parents.

¨I guess this calls for a celebration.¨nakangiting bati ng ginang ng mga Menandrez. Pumunta silang lahat sa entablado at pinatigil sandali ang kumakantang jazzer after exchanging pleasantries to each parties.

Kinuha ni Don Armando ang mikropono. ¨Ladies and gentlemen, may I have your attention please.¨nakangiting wika nito habang di maalis ang abrisiyete ng magaling na esposa sa tabi.

¨Tonight dear guest is a very special night for I have three important announcements. One is to welcome my dear son Gboi Arpon as he stays here for good.¨the crowd applauded. Some greeted Gboi who is at the stage this time.

¨Second, is a very wonderful news. For my son, Gboi Dela-cruz Arpon is finally engaged, with his long-time girlfriend Katrina Menandrez. The only heir Menandrez Shipping Lines.¨pagpapatuloy na anunsiyo ng Don sa kagalakan ng lahat. Well wishers almost went wild for their shouts are intolerable. Parang di mayayaman.

Don Armando scanned the crowed and showed a big grin from his face as he make the final announcement. ¨Lastly Ladies and Gentlemen. My son Gboi Arpon. Is now the new President of Arpon Developers and Arpon Telecoms !¨mataginting na pahayag ng matandang Don.

Lalong umugong ang palakpakan ng iabot sa kanya ng Don ang mikropono. Gboi swallowed a lump in his throat as if he would be reciting in front of his high school homeroom subject. He scanned the familiar faces in front of him. Kanina pa naka-plaster ang ngiti sa kanyang labi. Napapagod na siya ngunit hindi niya pa maaring itigil ang palabas.

¨I would like to thank everyone whose gathered here tonight. Salamat sa pagpunta at sa mga pagbati. The announcement of my wedding details would be on the papers tommorow. But as the new President, It is really a big surprise. You caught me there Old man.¨he said grinning to his father.

He looked for his stepbrothers face after receiving a slur from Mildred, his stepmother kahit na bahagya lang nitong naitago ang pag-ilap ng mata. He matched Elric’s fake smile. Then, he continued. ¨To Elric, Bro, I really would need the help of a trustworthy Vice-President like you.¨nakangiti rin niyang sambit dito.

Elric nodded and mouthed ¨Anything , Bro !¨he knew better that it was a sarcastic remark. Wala lang itong magawa sa ngayon. ¨Thank you again guys and Enjoy.¨he ended. Kinamayan siya ng mga partidos ni Katrina at ng ama pati na ng Madrasta. Sinubukan niya itong asarin. ¨Really Papa, I can’t believe I’m President now. Isn’t it sweet Tita Mildred ?¨nakangiting baling niya rito.

Bahagyang tumalim ang mga mata nito. Ngunit nakangiti pa ring sumagot sa kanya. ¨You deserve it darling. I knew you’d take care of the business just like my sweet Elric.¨plastik talaga ang hitad at nakuha pang isingit ang anak.

Nag-excuse siya sa mga ito at sa nobya na gagamit siya ng banyo. Pumasok siya sa mansiyon at dumiretso sa kusina. Hindi na siya umakyat sapagkat sa backdoor ng mansion ay may CR din.

Napapa-iling na hinagod niya ang mukha ng dalawang palad. Hindi siya makapaniwalang nalusutan na niya ang gabing iyon. Ah… Hindi pa pala. May problema pa siya.

Nagsindi siya ng yosi mula sa bulsa ng coat niya. Pagbugha niya ng hangin ay ginulantang siya ng isang baritonong tinig.

¨Anong ginagawa mo rito ? May party para sa iyo sa loob at nagtatago ka rito ?¨si Pancho na naka-upo sa isa sa mga upuang kahoy na nanduon.

Nabosesan niya lang ito. Hindi niya gaanong makita ang mukha nito bagamat ang suot nito ay naaaninag niyang kaunti. Naka-moccasin shoes ito. Pantalong maong at simpleng polo-shirt na white. Nakasandal ito sa upuan with legs stretched like logs in the forest.

Napatagal na naman ang titig niya rito na pinutol lang ng magsalita ito. ¨Pasado ba ?¨Tanong nito. Napahiya siyang bahagya at kahit alam niyang madilim sa kinatatayuan niya ay alam niyang namumula siya. What the… ? What’s with the blushing ? sigaw ng isip niya.

Nilapitan niya ito. ¨Hindi ka talaga marunong lumugar sa pwesto mo no, Pancho ?¨nakataas-kilay na bawi niya rito. Tumayo ito. Napaatras siyang bahagya. ¨Talaga bang pakakasalan mo siya ?¨tanong nito sa kanya.

¨What kind of stupid question is that ? Of course I will !¨kulang sa kumbiksyon na sagot niya. Hay naku ! Taksil na puso ! Bakit ang lakas ng tibok ng puso niya ngayon. Parang bullet train sa bilis ng pagpintig. Was he palpitating ? Sure there are men na ka-excite sa kanya before. But not like this. Para siyang school girl na nilalapitan ng crush niya. Damn !! Erase !! Erase !! Erase !!

¨Oo nga naman pala. I-nannounce mo nga pala kanina. May paluhod-luhod ka pang nalalaman. Parang tunay Gboi.¨saad nito habang patuloy na lumalapit sa kanya at patuloy naman siya sa pag-atras. Oh my !! How come his name sounded so sweet in his lips.

Speaking of lips. Parang doon na yata napagkit ang mata niya. Naramdaman niya ang lamig sa likod. Pader ?! Hala ! Mukhang wala na siyang kawala. Nasa harap na niya ito in an instant.

Panco looked in his eyes firmly. Parang ayaw siyang paibahin ng tingin. Parang nanghi-hipnotismo. Inaakit siya ng kumag. At ang talipandas na tuhod niya ay parang gustong matunaw. Letse ! Parang may mga paru-paro siya sa tiyan. Kaloka !

He decided to close his eyes. But to his dismay, ang amoy naman nito ang napagdiskitahan ng senses niya. Why in the world his senses worked double time everytime this man is near.

He opened his eyes. Errr !! Wrong move. He was now an inch closer. His breath fanning to his face. He looked down his lips. Man ! Wrong move again. He looked up. Then looked down his lips again. Darn ! He felt his member hardened. What ? Just a mere sight of him gave him a hard-on ? This is insane.

¨Magpapakasal ka sa kanya pero ito ang gusto mo ?¨then his lips descended on his. And his damned !….

Itutuloy


Chapter 5


Pancho's lips was slowly descending on his. Napaatras siya ng husto, pinagana niya ang ng husto ang utak niya. Hindi maaring basta na lamang siyang halikan nito. Mabilis na umangat ang kamay niya. His fingers curled and splayed automatically, he wanted to hit his face hard with the heel of his hand. That would have hurt another man had his hand hit its target.

But he wasn't just another man. Ni hindi man lang nakuha ng kamao nya na makalapat sa mukha nito. He realized that a moment too late. Instead, strong fist grabbed his wrist and he was pulled and was rammed into chest that was massive as the rock of Gibraltar.

At bago pa makagawa ng kahit na anong ingay si Gboi, Pancho's mouth was on his, stealing the breath from his lungs. He stiffened. But, he's stillness is only temporary. Soon, Heat burned through him. Naramdaman niya ang mainit na likidong tila tumatagos sa kanyang mga buto. Mas matangkad lang ilang pulgada sa kanya si Pancho, ngunit sa pagkakataong iyon, tila tinakasan na ng lakas ang kanyang katawan at napaliyad na lamang siya sa sensasyon na kanyang nadarama.

He clung to him as soon as the kiss deepened. Namalayan na lamang niyang naka-kapit na ang kanyang kamay sa batok nito. His lips were soft yet firm. Bagay sa nagmamay-ari ng mga pares na iyon. He felt the muscles of his stomach contract as his slick and wet tounge slid erotically over his.

He is no amateur when it came to kissing. In fact, he kissed a lot that he lost count already. But the kisses that they're sharing right now is really a mind-boggling one. His hard body pressed against his. Nangamba siyang bigla na baka maramdaman nito ang kanyang arousal sa likod ng kanyang slacks.

To his horror and delight, one sinewy leg wedged between his as he rubbed his thigh against his sex. Biglaang pagkalito ang kanyang naramdaman. Marahil ay nadama rin ni Pancho iyon kaya biglang nag-iba ang paraan nito ng paghalik. He was now kissing him sweetly. A kiss he has never done before. His tongue delved deeply in his mouth. Searching. Begging. Seducing. As if asking him to abandon reality and be with him amidst the wilderness of fantasies.

A soft moan came out of Pancho's mouth. Was he aching too? As much as he ached for this man. He leveled with his kissing. Ignited by the fire that Pancho started, he returned his kisses with equal fire. His hands roamed the muscled back of the man that was kissing him. He didn't want him to stop. Not when desire already melted all his inhibitions and discarded the thought that someone might actually pop out of nowhere and see them kissing.

He's hot all over with desire he never felt before that numbed his mind. Tinutugon niya ang mga halik nito ng mas mapusok. Mas mainit. He's mad. Wild. Never had a man's or a woman's kiss affected him so much. And their kisses were unshamedly carnal.

He wanted him. Higit pa sa kung anupaman. Binago nitong muli ang paghalik sa kanya. As if making love to him right there and then. His tongue were mimicking the act. Withdrawing his tongue back and forth his mouth. Oh man! This is really crazy! His mouth was unapologetically hungry. Napasinghap siya sa natuklasan. He's also aroused like him! Isang nagbubunying kalooban sana ang kanyang mararamdaman ng biglang katulad sa mga pantasya at fairytale books. The fantasy had to end.

He abruptly ended the kiss. Leaving him hanging. Nakapikit pa siya at ang tanging nararamdaman ay ang hanging mabining humahaplos sa kanyang mukha. Napadilat siya. Bakas ang pagtataka sa mukha.

"Magpapakasal ka sa kanya pero sa akin ka nakakadama ng ganito. Does she kiss you like this?" nanunuyang tanong nito sa kanya. That hit him hard! Biglang parang binuhusan ng malamig na tubig ang kanyang pakiramdam. Nahimasmasan siyang bigla. So lahat ng iyon ay para lang pamukhaan siya?

Nag-igtingan ang mga ugat niya sa leeg. Alam niyang namumula siya sa labis na pagkakapahiya. "Kaya ka ba niyang pag-initin ng katulad ng ginawa ko sa iyo kanina lang?" pagpapatuloy nito. His warmth still affected him. Ngunit hindi niya hahayaan ang damuhong ito na magtagumpay sa pagpapahiya sa kanya. Hindi nito makukuha ang reaksyon na gusto nitong makuha.

His face went blank. Inayos ni Gboi ang sarili. Kinalma ang isipan. He wanted to hurl at him. Pero sa kadahilanang hindi niya alam ay hindi niya magawa. Tinapatan niya ang tingin nito. His face devoid of any emotions. "Have I failed you, Pancho? You also returned my kisses with equal passion. And from the looks of it, mukhang di ka pa rin nakaka-recover." At sinulyapan niya ang kayo ng maong na suot nito. Naroroon pa ang ebidensya ng pagpapa-init niya rito.

The bulge on Pancho's crotch is really amazing. He can only imagine what else it could offer. Tiningnan din ni Pancho ang sinusulyapan niya. Isang nang-iinsultong tingin at ngiti ang ibinalik nito sa kanya. "Ano? Gusto mo bang makita ito? Gusto mong hawakan?" Pancho referring to his member.

Gboi smirked. "I also have a thing like that." he retaliated. "Besides, you won't dare show it here. At mukhang maliit lang yan." pang-iinsulto pa niya.

Tumawa ng malakas ito. His laughter echoed in that portion of their backyard. Naaliw siyang bigla na pagmasdan itong tumawa. Parang bumata ng ilan taon ang edad nito. How old is he anyway? Thirty? Thirty-two? Nah!! Sinaway niya ang sarili. Muli niyang ibinalik sa pagiging blangko ang mukha ng magbalik ang tingin nito sa kanya.

Pancho's brows arched and lop-sided smile that's as deadly as viper formed in his lips. Ang talipandas. Hindi nauubusan ng pang-gayuma sa kanya. Ibinalik niya ang composure. Simula ng makilala niya ang lalaking ito, nasisira na ang kanyang resolve. Hindi siya ganoon kahina sa pakaka-alam niya.

Ngumiti ito. As saccharine as the sunrise at nagwikang "Hypocracy becomes you Gboi. Considering how you sucked my tongue a while ago. Or maybe you're doing some sort of reverse-psychology. Well, if you think that I would give you a fucking chance to see my dick. You had another think coming." diretsong pahayag nito sa kanya bago tumalikod at bumalik sa loob ng mansiyon sa gulat niya! That was a revelation. Napasinghap siya sa dalawang reyalisasyon niya ngayong gabi. At hindi iyon nakakatuwang pakinggan!

Itutuloy....